Rozdział 7

 
A co jeśli naprawdę kocham Harry’ego ? Nie , to nie możliwe . Idę do niego. 10 minut później byłam już na miejscu. Nacisnęłam dzwonek. Otworzył Niall. Zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć zapytał:
-Cześć, masz coś do żarcia? Błagam powiedz, że masz. Jestem mega głodny.
-Nie, Niall, niestety przy sobie nic. Ale może mam cos w lodówce. Masz kluczyki.
-Okey, dzięki.
-Ey, zaczekaj!
-No?
-Jest Harry?
-Nie, nie ma go w domu. Od tygodnia jest jakiś zdołowany, ciągle wychodzi i nie wraca przez pare godzin. To dziwne.
-Aha.
-Ale Zayn jest.
-Wiem , ale musze najpierw znaleźć Harry’ego.
-To cześć.
 
  Niall poszedł w lewo , a ja w prawo. Gdzie może być Harry? Nie wiedziałam dokąd idę… Nogi same mnie niosły… Dotarłam do jakiegoś  parku , a tam na ławce siedział Harry i obściskiwał się z jakąś dziewczyną.
-Harry?!
-Bella?  Co Ty tu…?
-Perrie, To Ty? Harry, jak możesz?
-Ale Ty masz Zayn’a.
-Wiem , ale Ty jesteś moim przyjacielem i chciałam pogadać.
-Idź do Zayn’a.
-Harry , co się z Toba stało?


Rozpłakałam się i uciekłam , usłyszałam jeszcze jak Perrie powiedziała:
- Daj sobie spokój z tą wieśniarą, masz mnie. Co się ze mną dzieje?! Harry- Zayn, Zayn- Harry, Harry –Zayn , kogo wybrać? Zayn jest mi tak bliski, a Harry jest moim słodkim przyjacielem. Dość!