niedziela, 9 września 2012
Rozdział 16
Od wypadku minął miesiąc. Wszystko jest po staremu nie licząc tego ,że Zayn się jeszcze nie wybudził.Tak jak mu obiecałam,przychodziłam do niego codziennie i prosiłam,by się wybudził.
Dziś jest 16 sierpień 2013 roku.Wypadek miał miejsce równo rok temu, a Zayn nadal się.Patrząc na to wszystko z perspektywy czasu,myślę,że Bóg dał mi zadanie.Zadanie czuwania nad Zayn’em.Codziennie po parę godzin przesiadywałam w szpitalu.Inni stracili nadzieję, ja nie.Zawsze będę wierzyć,że mój najlepszy przyjaciel „ożyje”.Sophie i Niall dalej są razem.Ja z Harry’m także jesteśmy razem.Mam pewnien pomysł.
-Harry?Możemy pojechać do szpitala?
-Jasne, chodź.-Odpowiedział, ale się zbytnio nie cieszył.Wiedział ,że go kocham ,ale też, że bardzo kocham Zayn’a.To go trochę wkurzało,ale strał się za bardzo tego nie okazywać.
-Albo wiesz, co?Sama pojadę.Wrócę za godzinkę lub dwie.
-Dobrze.-Pocałował mnie w czoło.
Jechałam 30 minut.Jak najszybciej poszłam do pokoju nr 69.
-Zayn?Zayn!Słuchaj, proszę , minął już rok.Cały rok.Dłaczego Ty dalej śpisz?Jeśli mnie kochasz,błagam obudź,obudź się dla mnie.Proszę dla swojej best friend forever.Kocham Cie, nie zależnie od tego co było, jest i będzie.Zawsze, ale proszę obudź się.- Pocałowałam go w usta.-Proszę…-I odeszłam.Wsiadając do samochodu włączyłam radio.Leciało właśnie „More than this”.
-O.-Wyrwało mi się.To ta piosenka , którą spiewał mi Zayn.Zaczęłam płakać.Musiałam stanąć na poboczu.
-Boże,kochany Boże,wiem że nigdy się nie modliłam,ale proszę,jedyna,jedyna prośba.Spraw,by Zayn się obudził.Proszę.Już nie mam siły.Czuję okropną pustkę,czarną dziurę,wyżerającą mnie od środka.Czuję straszliwy ból.Czuję strach,strach przed jutrem.Jedna jedyna prośba.-Minęło troche czasu zanim ochłonęłam.
-Już jestem.-Powiedziałam,przekraczając próg.
-I co?
-Dalej śpi.-Uśmiechnęłam się.-Wiesz dawno nie byliśmy u mnie.Idziemy?
-Jasne!
Poszlismy trzymając się za ręce.Kiedy dotarliśmy pod drzwi,powiedziłam
-Wiesz,tylko się umyję i porozmawiamy dobrze?
-Ok.Jak cos to jestem w drugiej łazience.
Poszłam na górę.Tak to dobry pomysł.Chcę tego.Będzie miał na imię Zayn.Umyłam się szybko i poszłam do mojego starego pokoju.
-Ok.-Powiedziałam do siebie.-Zrobię to.-Zeszłam z powrotem na dół.
-Harry?
-Tak?
-Bo…Tak pomyślałam…Mamy już po 19 lat,ja w każdej chwili mogę podjąć pracę…Ty grasz w zespole.Bo…Czy nie chciałbyś mieć dziecka?
-Dziecko?-Oczy mu się powiększyły.-Chcę mieć 6, od zawsze.
-Najpierw zacznijmy od jednego,dobrze?
-Pewnie.-Zaczełam go namiętnie całować.Rozbierałam się,on miał tylko bokserki.Po jakims czasie byliśmy nadzy.Przytuliliśmy się do siebie.On położył się na mnie…
Obudziłam się nad ranem.Było wspaniale.Harry jeszcze spał.Nigdy.Nigdy nie czułam się tak bezpieczna z nikim.A z Harry’m jestem.Naprawdę go kocham.Wstałam i poszłam do łazienki,ubrałam się i zaczęłam sprzątać.Tony kurzu,jakby tu nikt od wieków nie mieszkał,al. Nie było mnie zaledwie pół roku.A właśnie…Ile czeka się na wynik testu?Tydzień, dwa?No to poczekam.Usmiechnęłam się do siebie.Zayn Noam Styles.Cudownie.Spojrzałam na zegarek.Już dwunasta.Trzeba obudzić Harry’ego.Podeszłam do łóżka.
-Harry?Harry?Wstawaj.
-Co..?Już,już.-Był jakby zagubiony.Tak słodko wyglądał ,że ,aż się roześmiałam.
-No co?-Zapytał poirytowany.
-Nic,nic.Wstawaj.
Kiedy już się ubrał pojechalismy do szpitala.Nic nowego.A jednak moje prośby na nic się zdały.Nie obudził się.Jak zawsze pocałowałam go na pożegnanie w policzek.Idąc w stronę samochodu Harry zapytał.
-A może wyjedziemy tak na dwa tygodnie nad morze ,co?
-A Zayn?
-Spokojnie,jak przyjedzimy to pierwsze co zrobimy to pojedziemy do szpitala.
-To poczekaj muszę mu powidzieć.-Wróciłam się.
-Zayn?Ja wyjeżdżam.Oczywiście nie na zawsze,tylko z Harry’m na tydzień,lub dwa.Jak przyjadę to wszystko Ci opowiem.
sobota, 8 września 2012
Rozdział 15
Hmm…To dziwne. Co tak śmierdzi?Nie cierpię tego zapachu,a te sznurki?Szpital.Och jak ja go nie cierpię.Ale zaraz , zaraz…Co ja tu robię?Powinnam nie żyć.Nie…O.Słyszę coś:
-Ale on się wybudzi, czy nie?
-Na razie jest w śpiączce farmakologicznej, bo miała bardzo dużo obrażeń.
-To się niedługo wybudzi?-Spytał znajomycy głos.Ten głos.Ja go skądś znam.Czy to nie …?
-Powinna.
-Dobrze,dziękuję.-Tak,to musiał być Harry.O Boże,ja jednak żyję!Nie.A jeśli…A jeśli Zayn nie żyje?Otworzyłam oczy.
-Harry?Wychrypiałam.
-Bella?Skarbie,obudziłaś się.-Szybko do mnie podszedł i zaczął całować po rękach,czole,policzkach,nosie.
-No tak, a co z Zayn’em?Mój Zayn nie żyje…Zaczęłam , płakać, panikować.Dostałam ataku histerii.darłam się chyba na cały szpital.Przyszedł lekarz, wyciągnął strzykawkę i wbił w kroplówkę.Dalej krzyczałam,ale już ciszej, słabiej.I zapadła ciemność.No kurwa, znowu.Co jest?Ja chcę Zayn’a.Pierdolony Boże, masz mi go zwrócić! Rozumiesz?!
-Bello?Już dobrze?
-Tak.-Westchnęłam.
-Kochanie Zayn żyje , ale jest w spiączce…
-Żyje..?
-Tak.
-Jezu, dziękuje Ci.Muszę go zoba…Co?Jest w spiączce..?Przecież on się może nigdy nie wybudzić.To wszystko moja wina.
-Spokojnie.
-Musze go zobaczyć.
-Nie możesz wstawać.
-Gówno mnie to obchodzi!Chcę go zobaczyc i tyle.-Zerwałam się z łóżka i oderwałam kroplówkę.Ledwo co nie upadłam.W głowie mi się strasznie kręciło.
-Widzisz?
-Przeżyję.Idziemy do Zayn’a.
-Niech będzie.Chodź pomoge Ci iść.-Wyszliśmy na korytarz.Minął nas lekarz , który wbiegł do Sali naprzeciwko.
-To sala Zayn’a.-Powiedział Harry.
-Szybko.-patrzelismy przez szybę.z tego co widzielismy wynikało wynikało ,że jego serce stanęło.
-Harry..-Odebrało mi mowę.
-spokojnie.-Nie uratują go.Nie dadzą rady.Po tym co przeszedł-nie.Rozpłakałam się i wtuliłam w Harry’ego.On tez miał łzy w oczach.
-Harry?Harry…Proszę…
-Już, już cicho…-Zamknęłam oczy.Bolało, cholernie bolało.Bolało wszystko, cały ten ciężar mnie przytłaczał.
-Bella!Żyje!Zayn żyje…Złapali puls, całe szczęście.
-Chcę do niego.Chcę do Zayn’a.
-Nie możemy teraz we…
-Chcę do mojego Zayn’a!-Wydarłam się.
-Cicho.Chodź ,ale uspokój się.-weszliśmy.Wszyscy lekarze już się rozeszli.
-Zayn, to mój Zayn…
-Wiem ,wiem.-Harry się uśmiechnął.
-Możesz…Mogę zostać z nim sama?
-Tak,pójdę coś zjeść.-Wyszedł.
-Cześć Zayn.Widzisz? Nic nam się nie stało.-Pocałowałam go w czoło i położyłam obok niego.-No jesteśmy,żyjemy.Przepraszam Cię,naprawdę to wszystko przez mnie.Ale błagam nie rób mi tego więcej,nie zostawiaj mnie.Będę tu przychodziła i prosiła żebyś się obudził.Codziennie.-przytuliłam się do niego i po jakimś czasie zasnęłam.
poniedziałek, 3 września 2012
Rozdział 14
-Zayn? –Powiedziałam cicho.Stałam przed drzwiami jego pokoju.
-Nie wchodź teraz,idź sobie.-Miał dziwny,zachrypnięty głos.
-Muszę,wchodzę.
-Nie.
-Zayn?Dobrze się czujesz?Kochanie?-Podbiegłam do niego.Płakał.-Wszystko dobrze.Co się stało?
-No…No ,bo Ty jesteś z Harry’m , a myślałam, że mnie dalej kochasz.
-Kocham Cię,zawsze Cię kochałam i zawsze będę Cię kochać.Już przecież mówiłam i to wcale nie tak dawno.
-Wiem,myślałem ,że dam sobie radę, byłem nawet szczęśliwy ,że mi wybaczyłeś, a teraz jak go objęłaś…Wszystko legło w gruzach. Naprawdę bardzo Cię przepraszam..Tak bardzo Cię kocham.Nie mogę patrzeć na Ciebie i Harrey’ego.-Pocałowałam go.
-Już.Przestań.Jest dobrze.My jesteśmy przyjaciółmi, a z Harry’m czuję się bezpiecznie, wiem ,że mnie nie zrani.
-Wiem, że zawaliłem i to dwa razy.Ale proszę,błagam nie wypominaj mi tego,czuję się jeszcze gorzej.
-Przepraszam.-Złapałam go za rękę.- Będzie dobrze.
-Nie Bella,nie będzie.Ja nie potrafię tak żyć,nie wytrzymam.
-O czym Ty mówisz?!
-Nie.-Spuścił oczy.-Wychodzę,albo wrócę, albo nie.
-Zayn,nie,czy Tobie nie wystarcza to, że Cię kocham?-Łzy napłynęły mi do oczu.
-Nie, nie wystarcza.Ty nie kochasz mnie w ten sposób , w który bym chciał, zebyś mnie kochała.Koniec.
-Słońce, zrobię wszystko…
-Zerwij z Harry’m.
-…oprócz tego.-Dokończyłam.-Nie zrobię tego, nie zranię Harry’ego.
-Trudno.-Uśmiechnął się , ale to był wymuszony uśmiech, na maxa sztuczny.-Wychodzę.-Wstał i wybiegł z pokoju, i nic już nie czułam, i nic nie byłam w stanie zrobić.Minęło z pięć minut, zanim ochłonęłam.Wybiegłam z pokoju.Usłyszałam śmiechy,pewnie ktoś opowiedział jakis kawał, który pewnie był drętwy , ale i tak się wszyscy śmiali.
-Harry!Harry!Gdzie Zayn?
-Wybiegł stąd . A co?
-On… On się chyba chce zabić…-Uśmiech zgasł z jego twarzy, tak samo jak z twarz pozostałych osób w salonie.
-Co?!
-Boże…-powiedzieli chórem Niall,Louis i Liam.
-Bello…-Sophie położyła mi rękę na ramieniu.Strzepnęłam ją.
-No kurwa, na co czekacie?!Ruszcie te jebane dupy! Idziemy go szukać.
Wyszliśmy .Nikt nie wiedział gdzie go szukać,ale ja go znałam najlepiej.
-Jest tu gdzieś jakaś woda?On się boi wody i nie umie pływać.-Powiedziałam.
-Też na to wpadłem.Nie ma tu żadnej rzeki, jeziora ani stawu.-Powiedził Louis.
-Zayn!!!-Wydarłam się tak głośno, że aż mnie gardło zabolało.- Chodźmy poszukać na jezdni, tam się roi od samochodów.
Pobiegliśmy na najbliższe skrzyżowanie.Dostrzegłam włosy Zayn’a.
-Tam jest .-Powiedziałam cicho do Harry’ego i złapałam go za rękę,sama nie wiem po co ,bo zaraz z powrotem ją puściłam.
-Zayn,Zayn,kochanie…- Powiedziałam najgłośniej jak mogłam, bo zaschło mi w ustach.Odwrócił głowę,ale było już za późno.Nie było go.Wszędzie pełno krwi.Krwi Zayna.To przeze mnie.On nie żyje.Już nigdy nie usłyszę jego cudownego głosu.Już nigdy nie usłuszę jego boskiego śpiewu.Nigdy go nie zobaczę.Nigdy nie dotknę.Już nigdy nie spojrzę w jego piękne ,brązowe, prawie czarne oczy.Jego włosy, jego prosty nos, różane usta,idealne kontury twarzy.Już nigdy nic do mnie nie powie, już nigdy się nie zaśmieje.Nigdy.Co ja zrobiłam?Po co żyć bez Zayna?Jaki to ma sens?Zrobię to co on.Wyrwałam się Harry’emu.Pobiegłam w to samo miejsce co on,co mój kochany zayn.Jedyne pocieszenie:
-Już niedługo Zayn,Kocham Cię i przepraszam.-Płakałam,pocałowałam go w czoło, było całe zakrwawione,miałam jego krew na rękach, ja współwinowajczyni.Nadjeżdżała ciężarówka.Teraz albo nigdy.
-NIE!-To był Harry.
-Muszę .-Powiedziałam i uśmiechnęłam się blado do niego.Wbigłam na jezdnię.Usłyszałam przeraźliwy szloch i krzyk w jednym.Mój Harry.Mój Harry.Mój Harry, który od dziś już nie jest mój.Poczułam przeraźliwy boł, a potem nie było już nic.Nie było kompletnie nic.Nie było Zayna.Chciałam krzyknąć, ale żaden dźwięk nie wydobył się z moich ust.Zaczęłam płakać,ale nie poleciała żadna łza.To był koniec .To był mój koniec.
sobota, 1 września 2012
Rozdział 13
Odeszłam.Harry.Od kiedy go poznałam widać było ,że się we mnie zakochał. Słodki, słodki Harry ! Idę do niego.
-Harry , co robisz?-zapytałam wchodząc,
-A nic, nudam .
-Idziesz się przejsc?
-Z Toba zawsze.-Wstawał już z kanapy.
-Czekaj, gdzie Sophie?
-Gdzies z Niallem poszla.
-Ah, a komorke chociaz wziela?
-Nie wiem,ale nie odejdą daleko
-Dobra chodź,idziemy do parku.
-Zmilą chcecia.
Szlismy powoli, zresztą nie mielismy po co się spieszyć, rozmawialismy o Sophie i Niallu ,o ich miłosci.
-Szybko się w sobie zakochali.Moze cos z Tego wyjdzie.
-Na pewno, jak Sophie już z kimś jest , to musi być seeerio nim zauroczona, jeśli nie zakochana.-powiedziałam.
-No , ja też tak mam. Tak jak z tym że cie kocham.Tylko szkoda że ty nie czujesz tego samego
-kocham cie Harry, ale jest jeszcze za wsześnie, rozumiesz? Nie dawno zerwałam z Zaynem, na razie nie chce nowego chłopaka, ale jesteśmy na dobrej drodze-pocałowalam go w policzek
-jasne.-usmiechnął się.
Robilo się coraz ciemniej.Harry złapał mnie za ręke. Szlismy tak przez parenascie minut.
-możemy już wracać?-zapytalam-zimno mi
-chcesz moja bluze?
-jasne, ale wracajmy , bo nie chce zebys się przezibił
-z toba mogę być chory cala wiecznosc
-nie przsadzaj-przytulil mnie,
-tak ladnie pachniesz Bello.Spisz dzis u mnie?
-no dobrze , ja u cB a Sophie u Nialla
-jak sobie zyczysz, skarbie
Po paru minutach byliśmy an miejscu.
-harry? Czyj to samochod?
-nie wiem, pierwszy raz go tutaj widze.
-nikogo nie ma w srodku, może wszedl do domu co?
-sprawdzmy.
Weszlismy , a w salonie siedzial jakis straszny pan który miał bardzo znajome rysy twarzy..
-Bello?coreczko, to ty?
-tato?-tak to ja, ale ty wyroslas.-wstal z kanapy i chcial mnie przytulic.
-nie dotykaj mnie.
-co jak to? Jestem twoim ojcem.
-teraz to jestes moim ojcem? A wczesniej to co?! Wiesz cos sie stalo z mama??? Umarla rozumiesz, umarla, ale ty się wtedy nie pojawiles, po co przyjechales, zal ci dupe scisnal,jestem już dorosla, odwal się
-wracaj ze mna do domu…
-jakiego domu? Na mozg ci padlo, nigdzie nie jade, tu mam przyjaciol i chlopaka-objelam Harry’ego.Kątem oka zobaczyła jak Zayn wyszedł z pokoju z dziwną miną
-Bello, będzie dobrze, zaufaj mi..
-Zaufaj mi?! Stara spiewka, to samo mowiles przed wyjazdem, a potem , a potem zostawiles mnie i mame, wiesz jak się czulysmy? Nie chce mieć z tobą nic wspolnego, odjedz stad,
-nie
-wyjdz bo wezwe policje
-nie zrobisz tego.
-jestem dorosla.Liam mogłybys zadzwonic?
-już się robi.
-dobra wychodze-powiedzial mój niby ojciec.-ale i tak cie kocham , i na zawsze będziesz moją coreczka.
-proszę cie, wyjdz i nie wracaj..
Wyszedl. Bylam zalamana.znowu bez sensu, teraz nagle przyjechal… to jest nie logiczne, co on ode mnie chcial…po tylu latach.
-I jak dobrze się zcujesz?
-nie narzekam.
-to jak jestem twoim chloapakiem czy to tylko taka wymowka.-oczy mu się swiecily
-pewnie ze jestes.-pocalowalam go, calowal jeszcze lepiej niż Zayn..Zayn wlasnie gdzie on poszedl…?
- ale jest jeden warunek, nie masz prawa być zazdrosny jasne?
-jak slonce
-no to super a teraz gdzie jest Zayn?
-chyba u siebie albo w lazience-powiedzial Louis.
-pojde sprawdzic.
-Harry , co robisz?-zapytałam wchodząc,
-A nic, nudam .
-Idziesz się przejsc?
-Z Toba zawsze.-Wstawał już z kanapy.
-Czekaj, gdzie Sophie?
-Gdzies z Niallem poszla.
-Ah, a komorke chociaz wziela?
-Nie wiem,ale nie odejdą daleko
-Dobra chodź,idziemy do parku.
-Zmilą chcecia.
Szlismy powoli, zresztą nie mielismy po co się spieszyć, rozmawialismy o Sophie i Niallu ,o ich miłosci.
-Szybko się w sobie zakochali.Moze cos z Tego wyjdzie.
-Na pewno, jak Sophie już z kimś jest , to musi być seeerio nim zauroczona, jeśli nie zakochana.-powiedziałam.
-No , ja też tak mam. Tak jak z tym że cie kocham.Tylko szkoda że ty nie czujesz tego samego
-kocham cie Harry, ale jest jeszcze za wsześnie, rozumiesz? Nie dawno zerwałam z Zaynem, na razie nie chce nowego chłopaka, ale jesteśmy na dobrej drodze-pocałowalam go w policzek
-jasne.-usmiechnął się.
Robilo się coraz ciemniej.Harry złapał mnie za ręke. Szlismy tak przez parenascie minut.
-możemy już wracać?-zapytalam-zimno mi
-chcesz moja bluze?
-jasne, ale wracajmy , bo nie chce zebys się przezibił
-z toba mogę być chory cala wiecznosc
-nie przsadzaj-przytulil mnie,
-tak ladnie pachniesz Bello.Spisz dzis u mnie?
-no dobrze , ja u cB a Sophie u Nialla
-jak sobie zyczysz, skarbie
Po paru minutach byliśmy an miejscu.
-harry? Czyj to samochod?
-nie wiem, pierwszy raz go tutaj widze.
-nikogo nie ma w srodku, może wszedl do domu co?
-sprawdzmy.
Weszlismy , a w salonie siedzial jakis straszny pan który miał bardzo znajome rysy twarzy..
-Bello?coreczko, to ty?
-tato?-tak to ja, ale ty wyroslas.-wstal z kanapy i chcial mnie przytulic.
-nie dotykaj mnie.
-co jak to? Jestem twoim ojcem.
-teraz to jestes moim ojcem? A wczesniej to co?! Wiesz cos sie stalo z mama??? Umarla rozumiesz, umarla, ale ty się wtedy nie pojawiles, po co przyjechales, zal ci dupe scisnal,jestem już dorosla, odwal się
-wracaj ze mna do domu…
-jakiego domu? Na mozg ci padlo, nigdzie nie jade, tu mam przyjaciol i chlopaka-objelam Harry’ego.Kątem oka zobaczyła jak Zayn wyszedł z pokoju z dziwną miną
-Bello, będzie dobrze, zaufaj mi..
-Zaufaj mi?! Stara spiewka, to samo mowiles przed wyjazdem, a potem , a potem zostawiles mnie i mame, wiesz jak się czulysmy? Nie chce mieć z tobą nic wspolnego, odjedz stad,
-nie
-wyjdz bo wezwe policje
-nie zrobisz tego.
-jestem dorosla.Liam mogłybys zadzwonic?
-już się robi.
-dobra wychodze-powiedzial mój niby ojciec.-ale i tak cie kocham , i na zawsze będziesz moją coreczka.
-proszę cie, wyjdz i nie wracaj..
Wyszedl. Bylam zalamana.znowu bez sensu, teraz nagle przyjechal… to jest nie logiczne, co on ode mnie chcial…po tylu latach.
-I jak dobrze się zcujesz?
-nie narzekam.
-to jak jestem twoim chloapakiem czy to tylko taka wymowka.-oczy mu się swiecily
-pewnie ze jestes.-pocalowalam go, calowal jeszcze lepiej niż Zayn..Zayn wlasnie gdzie on poszedl…?
- ale jest jeden warunek, nie masz prawa być zazdrosny jasne?
-jak slonce
-no to super a teraz gdzie jest Zayn?
-chyba u siebie albo w lazience-powiedzial Louis.
-pojde sprawdzic.
Rozdział 12
Zayn , chciałam z Tobą porozmawiać.
-Bello, dziękuję,że przyszłaś, nie mogę spać po nocach, przepraszam Cię, błagam wybacz mi…
-Wybaczyłam już dziś rano.
-Och kochanie ,dziękuję Ci bardzo.-Podbiegł do mnie i mnie przytulił, odwzajemniłam uścisk i pocałowałam go w policzek.
-Jesteś tylko człowiekiem ,tak jak ja. Czasami ludzie popełniją błędy.Lecz Ty już drugi raz mnie zraniłeś.
-Przepraszam.-Spuścił głowę.-Już się z nią nie spotykam, zerwałem z nią, już na zawsze, jest wredna.
-Dobrze, dziękuję za ten gest.Naprawdę, ale możemy być tylko przyjaciółmi i nic więcej, przykro mi.-Złapałam go za rękę.-Kocham kogoś innego.Ciebie też, ale jako przyjaciela.Mój kochany Zayn’ie.
-Moja Bello, nigdy więcej nie wyjeżdżaj.
-Nie mam zamiaru.
-Kocham Cię.
-Ja Ciebie też.-Po raz kolejny go przytuliłam.
-A powiesz mi kogo kochasz?
-Wkrótce się dowiesz, dla niego rzuciłam swoje nałogi.
-Czyli kochasz go bardziej niż kochałaś mnie…
-Nie, ja go chcę w ten sposób przeprosić.Nie martw się będziemy friends forever nie?
-Jasne !
-Muszę już iść…Znaleźć Sophie, wiesz? Ona jest z Niallem.
-Serio? Wow , tylko ja będę sam.
-Masz mnie.Ale muszę już iść, przyjdź jutro dobrze?
-Będę na sto procent.
-To fajnie , papa.
Odeszłam.Harry.Od kiedy go poznałam widać było ,że się we mnie zakochał. Słodki, słodki Harry !
Rozdział 11
Hmm, tylko jak tu ominąć Zayn’a? Zobaczymy , może go nie ma. Po drodze rozmawiałyśmy jak dawniej, o wszystkim i o niczym zarazem.
-Widzę, że już Ci lepiej.-Powiedziała Sophie.
-Tak, staram się o tym nie myśleć. Przecież u mnie zawsze się coś spierdoli, nie? Trzeba podnieść dumnie głowę i iść dalej przez życie.
-Nie przesadzaj , masz mnie i Harry’ego.
-Wiem, i to jest ten plus.
-A no właśnie.Mike pogodził się z Rebeccą i znów wyjechał.Och ta miłość.Tylko mi jakoś w niej nie wychodzi.
-Zobaczysz, jeszcze to odszczekasz.
-Chyba nie.
-O jesteśmy, wchodź.
-Cześć Niall.-Powiedziałam.-Gdzie reszta?
-Poszła po coś do jedzenia i picia.
-A, to nawet dobrze.Poznaj moją przyjaciółkę Sophie.Sophie to Niall.
-Cześć.-Powiedziała nieśmiało.
-Cześć.-Odpowiedział po woli Niall.
-A Ty co?Nie poszedłeś z nimi?Przecież Ty zawsze głodny jesteś i pierwszy w kolejce do jedznia.
-Jestem głodny?Zapomniałem.
- Co , no nie. Wow, zapomniałeś o jedzeniu…
Zrozumiałam o co chodzi, Niall nie odrywał wzroku od Sophie , a Sophie od niego.
-No dobra, wy się poznajcie lepiej,a ja w tym czasie skoczę do toalety.
Zostawiłam ich i poszłam na górę.Chyba pomiędzy nimi coś zaiskrzyło, może coś z tego wyjdzie. Strasznie chce mi się siku. Byle nie przyszli chłopacy, jakoś nie chce ich na razie widzieć.Nie mam tu nic do roboty , ide zobaczyć na dół.Nie wierzę! Sophie i Niall się całują! Schodząc ze schodów potknęłam się i spadłam z trzech stopni.Oderwali się od siebie.
-Nie przerywajcie sobie.-Powiedziałam z uśmiechem.Usłyszałam dzwonek do drzwi.
-No mówię, nie przerywajcie sobie, tak słodko wyglądacie, idę otworzyć.
-Idę, co jest rąk nie macie?
-Zamknięte było.-Powiedział Liam.
-Aha.Harry, cześć.
-Hey.-USmiechnął się w ten sposób co lubię najbardziej.
-Ey, a gdzie Zayn?
-Gdzieś przy samochodzie.
-Idę zobaczyć co z nim.
-Spoko.
-Ey , jeszcze jedna prośba , nie śmiejcie się jak wejdziecie do salonu, Niall i Sophie się całują.
Rozdział 10
Musze jak najszybciej zobaczyć się z Zayn’em. W popłochu poprawiłam włosy, make-up i wybiegłam nawet nie zamykając drzwi.
Nie wierzę, nie możliwe .To co mówił Harry nie mogło być prawdą. Przecież znam Zayn’a nie od dziś, a może jednak go nie znam. Weszłam bez pukania i popędziłam do pokoju Zayn’a, nawet się nie przywitałam z chłopakami.Stanęłam pod drzwiami, zapukać czy po prostu wejść?Usłyszałam coś:
-Och Zayn, tak bardzo Cię kocham, dobrze, że pozbyłeś się tej Belli.Działa mi na nerwy.
-Wiesz,mi też, przeciez wiesz , że tylko Ciebie kocham.
Byłam w szoku.Uchyliłam trochę drzwi i zobaczyłam jak leżą na łóżku.O Boż e.Nie.Nie.Harry miał rację…Zayn, Zayn, którego tak kochałam, jak on mógł.Idę do mamy.W drodze na cmentarz wpadłam do poznanego nie dawno barmana, poprosić o przysługę, oczywiście zgodził się.
-Mamo, powiedziałaś, że mogę przyjść kiedy chcę.Dlaczego zawsze mi się to dzieje? Dllaczego jestem taka beznadziejna, co ja zrobiłam źle?Czemu mam tak zjebane życie?Czemu?!Mamo, pomóż mi, nic mi nie wychodzi…
-Masz przecież Harry’ego. Pamiętasz?
-Mamo?!
-To tylko w Twojej głowie skarbie.
-Kocham Cię.
-Ja też moja kochana córeczko.
Pocałowałam grób.
-Idę już mamo, przyjdę później muszę się położyć.
Poszłam do łazienki, umyłam się, dokładnie wytarłam, wysuszyłam włosy i spięłam w kok. Poszłam do salonu, wciągnęłam trochę amfy, wypiłam dwa piwa i zapaliłam papierosa.
-No dobra , życie ogarnij się.Hahahahahahaha.Nara.
Zasnęłam.Nie śniło mi się kompletnie nic.Całe szczęście.Obudziła mnie wibracja telefonu.
-Halo?Bella?
-Kto mówi?-Byłam totalnie zamulona.
-Zayn, nie poznajesz?
-Odpierdol się ode mnie , widziałam Cię z Perrie u Ciebie w łóżku, ją rób w chuja, nie mnie.Spierdalaj.
-Bello, ja,ja nie chciałem, przepraszam.
-Nie chciałeś , a jednak zrobiłeś, po raz kolejny mnie zraniłeś.Daj mi spokój.
-Przepraszam, błagam Cię…Kochanie…
-Nie odzywaj się tak do mnie.Wypierdalaj z mojego życia.
-Nie, tylko nie to, zależy mi na Tobie.Co mam zrobić?
-Nic już nie zrobisz, mnie też to boli , rozumiesz?-Zaczęłam płakać.-Nie wiesz jak się czuję.Nie wiesz.-Rozłączyłam się.Płakałam tak długo , aż zadzwonił dzwonek do drzwi.Poszłam otworzyć.
-Sophie?Jesteś już?-No i znowu w płacz.
-Boże Bella!-Weszła do środka i mnie przytuliła.Wytłumaczyłam jej wszystko.
-Co za idiota.A co z Harry’m?
-Nie wiem, zobaczymy…
-Dobrze, chodź pooglądamy filmy , które przywiozłam, podobno to jakieś dobre parodie.
-Jesteś kochana, kocham Cię.
-Ja Ciebie też siostrzyczko.
To naprawdę były śmieszne filmy.Płakałyśmy ze śmiechu.
-Może chcesz żebym przedstawiła Cię zespołowi?
-No jasne, w końcu to one direction, kocham ich.Są zajebiści.
-No dobra, tylko się ogarnę, a Ty tu się rozpakuj.-Wskazałam na pokój gościnny.
-Okey.
Ubrałam się w jeansy i różowy T-shirt z nadrukiem,umyłam zęby,rozczesałam włosy i popsikałam perfumami.Poszłam do Sophie.
-No to co, idziemy?
-Pewnie!
Hmm, jak ominąć…
Rozdział 9
-Cześć.
-Hey.
-Kiedy przyjeżdżasz?
-Hmm…Tak za dwa, trzy dni co?
-Och, będzie wspaniale. A na ile?
-Na razie tak na dwa tygodnie, okey?
-Świetnie.A co z Mike’iem?
-Pokłócił się z Rebeccą, czaisz?
-No co Ty?
-Przyjechał z powrotem, cały czas smutny chodzi, podobno go zdradziła, próbowałam to z niego wydusić ,ale nie chce za dużo mówić.Słyszałam, że tak głośno się kłócili ,że aż psy przyszły…
-Pierdolisz…
-No i teraz przygnąbiony jest…
-Och ktoś dzwoni, odezwę się później.-Pocałowałam monitor.-Pa!
-Halo?
-Bella, to ja Harry.-Wkurzyłam się.
- Teraz to kurwa dzwonisz?!Czego chcesz?
-Mogę do Ciebie przyjść?
-Po cholerę?
-Porozmawiać chcę.Mogę?
-Dobra, ale szybko bo muszę iść do Zayna.-Wcale nie musiałam, nawet się dziś nie umawialiśmy.
-Okey , jestem pod drzwiami, otwórz.
-Otwarte jest.
-No, słucham?
-Bello, przepraszam Cię za wszystko, mnie z nią nic nie łączy , nawet jej nielubię, zachowałem się jak skończony dupek.Wiem, że jesteśmy tylko przyjaciółmi, ale nie mogę już dłużej tego w sobie dusić.Kocham Cię, zakochałem się w Tobie od pierwszego wejrzenia.
-Co?Jak..?-Nie zdążyłam dokończyć, kiedy zaczął mnie całować.Na początku odpychałam go, lecz potem zatonęłam w pocałunku.
-Niee…Zostaw już.Dość!-Odepchnęłam go
-Bello…
-Lepiej już wyjdź Harry.Nie mogę, Zayn jest dla mnie wązniejszy, Ciebie kocham jako przyjaciela, ale nic więcej.Nic.
-Nie znasz Zayn’a, on się zmienił przez te siedem lat. Strasznie,nie wiesz co on robi z dziewczynami.Będę na Ciebie czekał, możesz mi zaufać.Cześć.-Pocałował mnie w czoło.
Muszę jak najszybciej zobaczyć się z Zayn’em
Rozdział 8
-Cześć Louis, jest Zayn?
-Właśnie wyszedł.
-Mogę zadzwonić?
-Jasne.
Poszłam do salonu, po drodze pomachałam Liamowi, uśmiechnął się do mnie.
-Halo? Zayn, gdzie jesteś?
-U Ciebie w domu z Niall’em, który zaraz zje Ci całą lodówkę.
-Wiem , pozwolłam mu. Ja jestem u Ciebie, przyjdziesz?
-Zaraz będę.
-Okey, czekam.
-Nara.-Rozłączył się .
„Nara”?! Od kiedy on tak się do mnie odzywa?
- Chłopaki, macie może jakieś piwo i szlugi?
-Zayn powinien mieć u siebie w pokoju, a piwo jest w lodówce.
-Dzięki.
Wzięłam dwa piwa z lodówki i poszłam do Zayn’a do pokoju. Odpaliłam sobie papierosa i zaczęłam pić. Właśnie kończyłam pic drugie piwo i palić trzeciego papierosa,kiedy wszedł Zayn.
-Odłóż to w tej chwili.
-Nie.
-Masz to odłożyć i już.
-Niech Ci będzie.-Zgasiłam papierosa i odstawiłam piwo.
-Czemu to dalej robisz?
-Palę, piję i ćpam?
-Tak.
-Już mówiłam, że to nie takie proste…
-Jasne, bo dla Ciebie wszystkojest trudne.
-Co Ci się stało?
-Mi nic, ale Tobie chyba tak…Nie kochasz mnie, wolisz Harry’ego nie?
-Zayn , co Ty mówisz?
-Perrie do mnie dzwoniła.
-Zayn , kochanie uwierz mi, nie wiem dlaczego się rozpłakałam, on jest tylko moim przyjacielem.
-Jasne.
-Ey…-Nie mogłam wytrzymać. – KOCHAM CIĘ, KURWA, ROZUMIESZ?!
-No jakoś nie za bardzo.- Pocałowałam go, miał takie gładkie usta, umm i tak cudownie całował…Trwało to chyba z pięć minut, aż w końcu się od siebie oderwaliśmy.
-Kocham Cię.-Szepnęłam.
-Przepraszam Cię Bello. Nie potrafię wytłumaczyć , czemu się tak zachowałem, przecież nic strasznego się nie stało. Przez te siedem lat nie było dnia, bym o tobie nie myślał.Nie potrafiłbym bez Ciebie żyć, teraz gdy już Cię mam.Tak długo na Ciebie czekałem. Jesteś najcudowniejszą dziewczyną jaką w życiu spotkałem.-Uśmiechnął się słodko.-Nie chcę Cię stracić.Kocham Cię.
-Jesteś taki słodki.-Wziął mnie na ręce i przeniósł na łóżko.-Padam z nóg, idziemy spać?
-A co z Niall’em?
-E tam Niall, ważne ,że mam Ciebie.
-Och Bella, Bella.
-No właśnie, zaśpiewasz mi coś na dobranoc?
-A może „More than this”?
-Nie znam, ale może być, czekaj tylko się rozbiorę.
Ściągnęłam wszystko oprócz stanika i majtek.Zayn był w bokserkach.Położyłam się pod kołdrę razem z nim i przytuliłam się do niego.
-No dalej możesz śpiewać.
-Dobra: „ I’m broken.Do you heer me?...”
Stopniowo zasypiałąm, była to naprawdę piękna piosenka, choć nie przepadam za takimi rytmami.Zayn głaskał moje włosy.Zasnęłam. O nie. Znów Harry z tą przeokropną Perrie.
-„Masz Zayn’a.”- Powiedział Harry.
-„Ale Ty jesteś moim przyjacielem.”
-„Jeśli chcesz to bądź ze mna, ze mną, ze mną…”-Zabrzmiało jak echo.
Nieeee. Obudziłam się. Zayn nadal mnie przytulał i trzymał rękę na moich włosach.Boże jak on słodko wygląda kiedy spi, pomyślałam.Zaczełam się zastanawiać.Nie , nie mogę, to nie możliwe.Mam Zayn’a.
-Kocham Cię.-Szepnęłam i pocałowałam go w policzek.Głosik w mojej głowie powiedziła : a może jednak nie?
-Właśnie wyszedł.
-Mogę zadzwonić?
-Jasne.
Poszłam do salonu, po drodze pomachałam Liamowi, uśmiechnął się do mnie.
-Halo? Zayn, gdzie jesteś?
-U Ciebie w domu z Niall’em, który zaraz zje Ci całą lodówkę.
-Wiem , pozwolłam mu. Ja jestem u Ciebie, przyjdziesz?
-Zaraz będę.
-Okey, czekam.
-Nara.-Rozłączył się .
„Nara”?! Od kiedy on tak się do mnie odzywa?
- Chłopaki, macie może jakieś piwo i szlugi?
-Zayn powinien mieć u siebie w pokoju, a piwo jest w lodówce.
-Dzięki.
Wzięłam dwa piwa z lodówki i poszłam do Zayn’a do pokoju. Odpaliłam sobie papierosa i zaczęłam pić. Właśnie kończyłam pic drugie piwo i palić trzeciego papierosa,kiedy wszedł Zayn.
-Odłóż to w tej chwili.
-Nie.
-Masz to odłożyć i już.
-Niech Ci będzie.-Zgasiłam papierosa i odstawiłam piwo.
-Czemu to dalej robisz?
-Palę, piję i ćpam?
-Tak.
-Już mówiłam, że to nie takie proste…
-Jasne, bo dla Ciebie wszystkojest trudne.
-Co Ci się stało?
-Mi nic, ale Tobie chyba tak…Nie kochasz mnie, wolisz Harry’ego nie?
-Zayn , co Ty mówisz?
-Perrie do mnie dzwoniła.
-Zayn , kochanie uwierz mi, nie wiem dlaczego się rozpłakałam, on jest tylko moim przyjacielem.
-Jasne.
-Ey…-Nie mogłam wytrzymać. – KOCHAM CIĘ, KURWA, ROZUMIESZ?!
-No jakoś nie za bardzo.- Pocałowałam go, miał takie gładkie usta, umm i tak cudownie całował…Trwało to chyba z pięć minut, aż w końcu się od siebie oderwaliśmy.
-Kocham Cię.-Szepnęłam.
-Przepraszam Cię Bello. Nie potrafię wytłumaczyć , czemu się tak zachowałem, przecież nic strasznego się nie stało. Przez te siedem lat nie było dnia, bym o tobie nie myślał.Nie potrafiłbym bez Ciebie żyć, teraz gdy już Cię mam.Tak długo na Ciebie czekałem. Jesteś najcudowniejszą dziewczyną jaką w życiu spotkałem.-Uśmiechnął się słodko.-Nie chcę Cię stracić.Kocham Cię.
-Jesteś taki słodki.-Wziął mnie na ręce i przeniósł na łóżko.-Padam z nóg, idziemy spać?
-A co z Niall’em?
-E tam Niall, ważne ,że mam Ciebie.
-Och Bella, Bella.
-No właśnie, zaśpiewasz mi coś na dobranoc?
-A może „More than this”?
-Nie znam, ale może być, czekaj tylko się rozbiorę.
Ściągnęłam wszystko oprócz stanika i majtek.Zayn był w bokserkach.Położyłam się pod kołdrę razem z nim i przytuliłam się do niego.
-No dalej możesz śpiewać.
-Dobra: „ I’m broken.Do you heer me?...”
Stopniowo zasypiałąm, była to naprawdę piękna piosenka, choć nie przepadam za takimi rytmami.Zayn głaskał moje włosy.Zasnęłam. O nie. Znów Harry z tą przeokropną Perrie.
-„Masz Zayn’a.”- Powiedział Harry.
-„Ale Ty jesteś moim przyjacielem.”
-„Jeśli chcesz to bądź ze mna, ze mną, ze mną…”-Zabrzmiało jak echo.
Nieeee. Obudziłam się. Zayn nadal mnie przytulał i trzymał rękę na moich włosach.Boże jak on słodko wygląda kiedy spi, pomyślałam.Zaczełam się zastanawiać.Nie , nie mogę, to nie możliwe.Mam Zayn’a.
-Kocham Cię.-Szepnęłam i pocałowałam go w policzek.Głosik w mojej głowie powiedziła : a może jednak nie?
Rozdział 7
A co jeśli naprawdę kocham Harry’ego ? Nie , to nie możliwe . Idę do niego. 10 minut później byłam już na miejscu. Nacisnęłam dzwonek. Otworzył Niall. Zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć zapytał:
-Cześć, masz coś do żarcia? Błagam powiedz, że masz. Jestem mega głodny.
-Nie, Niall, niestety przy sobie nic. Ale może mam cos w lodówce. Masz kluczyki.
-Okey, dzięki.
-Ey, zaczekaj!
-No?
-Jest Harry?
-Nie, nie ma go w domu. Od tygodnia jest jakiś zdołowany, ciągle wychodzi i nie wraca przez pare godzin. To dziwne.
-Aha.
-Ale Zayn jest.
-Wiem , ale musze najpierw znaleźć Harry’ego.
-To cześć.
Niall poszedł w lewo , a ja w prawo. Gdzie może być Harry? Nie wiedziałam dokąd idę… Nogi same mnie niosły… Dotarłam do jakiegoś parku , a tam na ławce siedział Harry i obściskiwał się z jakąś dziewczyną.
-Harry?!
-Bella? Co Ty tu…?
-Perrie, To Ty? Harry, jak możesz?
-Ale Ty masz Zayn’a.
-Wiem , ale Ty jesteś moim przyjacielem i chciałam pogadać.
-Idź do Zayn’a.
-Harry , co się z Toba stało?
Rozpłakałam się i uciekłam , usłyszałam jeszcze jak Perrie powiedziała:
- Daj sobie spokój z tą wieśniarą, masz mnie. Co się ze mną dzieje?! Harry- Zayn, Zayn- Harry, Harry –Zayn , kogo wybrać? Zayn jest mi tak bliski, a Harry jest moim słodkim przyjacielem. Dość!
piątek, 31 sierpnia 2012
Rozdział 6
W tym tygodniu tak dużo się zmieniło ....
Wszystko było dobrze przez następny tydzień, tylko jedna sprawa mnie niepokoiła. Harry chodził jakiś przygnębiony. Chciałam z nim porozmawiać, ale nie miałam jak. Cały czas spędzałam z moim chłopakiem Zayn’em. Było naprawdę cudownie. Przez te 7 lat nie przestaliśmy się kochać.
-Dość już!- Powiedziałam , kiedy przytulał mnie do siebie po raz setny.
-Co się stało? - Zapytał zbity z tropu.
-Muszę porozmawiać z Harry’m. –Widząc jego minę dodałam. –Niepokoje się o niego, to mój przyjaciel. Muszę mu coś wyjaśnić , zaufaj mi , nie bądź zazdrosny. – Pocałowałam go w policzek.
-Niech Ci będzie, idę do siebie. – I odszedł wyraźnie smutny.
-Zayn?
-Tak?- Zatrzymał się.
-Wiesz, że Cię kocham?
Wiem, no to cześć. – I wyszedł.
Nie wiedziałam co zrobić, przecież przez ten tydzień pokazał, że mu na mnie zależy, a ja go odrzucam. Hmm, dobra on mnie kocha nie? Zanim pójdę do Harry’ego , porozmawiam z Sophie. Poszłam włączyć laptopa.
-Sophie?- Zapytałam, kiedy połączyłam się z nią na skypie.
-Tak, Bello? Coś się stało ?
-Nie, tylko… Właściwie dużo, jestem z Zayn’em, kocham go, naprawdę, ale nie wiem co z Harry’m… Bardzo go lubię, ale Zayn’a bardziej.
-Pamiętasz co powiedział Johny Depp? Jeśli kochasz dwie osoby wybierz tą drugą, bo gdybyś prawdziwie kochała pierwszą, to nie zakochałabyś się w drugiej.
-Sophie ja go NIE KOCHAM rozumiesz? Dobra muszę już kończyć. Siema.
-Pa, Bella.- Rozłączyłam się.
No i? Sophie miała rację… A co jeśli kocham…
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
No jak na razie tyle...;D Powiem tylko tyle kocham cię ;DDD Ale nie zdradzę o co chodzi ta osoba pewnie wie ;DDDDD <333Paulinaa ;33 ---Victoriaaa
wtorek, 28 sierpnia 2012
Rozdział 5
Miałam bardzo dziwny sen: Śniła mi się znowu moja mama , opowiadała mi o Harrym i Zayn'ie .Mówiła, że Zayn zawsze będzie przy mnie , abym nie uciekała od niego.Mówiła , że chociaż jest z Perrie , zawsze o mnie myśli. O Harrym zdołała powiedzieć nie wiele , powiedziała , że on ciągle o mnie myśl.Chciałam się wypytać o co chodzi jednak ona się rozpłynęła.Obudziłam się rano , miałam cholernego kaca , do tego głowa mnie bolała.Harry jeszcze spał , postanowiłam , że sama sobie pójdę , po tabletki.Gdy znalazłam się w kuchni od razu wzięłam tabletki i popiłam wodą.Wróciłam do łóżka , do Harrego.Już nie spał , był taki słodki.Siadłam obok niego na łóżku i nagle Harry zapytał:
Harry: Jak się spało ? -zapytał lokers.
Bella: Ja powinnam o to zapytać ,w końcu jesteś u mnie.
Harry: Ale ja pierwszy spytałem.
Bella: Oj było okey.Chociaż nie wiele pamiętam z nocy.
Harry:Nie przejmuj się. Będzie dobrze.
Bella: Tak , Harry mam taką nadzieje.-I uśmiechnęłam się do niego.Mogę ci zaufać ? I powiedzieć wszystko ? Mam tylko ciebie.
Harry: Jasne , że tak.
Bella: Dobra w końcu się przełamie i to powiem , ale obiecaj , że nikomu , nikomu o tym nie powiesz..!-Obiecujesz?A zwłaszcza Zaynowi .
Harry:Obiecuję.
Bella; Nie jest mi łatwo o tym mówić , ale tobie zaufałam , i powiem ci o wszystkim:Jestem uzależniona od papierosów , alkoholu i od narkotyków..Ale błagam cię nie mów nikomu.
Harry: Co ? Co takiego .. ! Błagam cię skończ z tym..Proszę cię.Boję się o ciebie , nie chcę aby cię się coś stało.
Bella: Harry , ja nie mogę ..Gdybyś znał moje życie zrozumiał byś dlaczego to robię.Proszę cię zrozum mnie.
Harry: Nie mogę cię zrozumieć , jeśli ci na mnie zależy , zrób to dla mnie i skończ z tym .
Bella: Ale ja nie mogę , to nie jest takie łatwe.
Harry: Tak myślałem.
W tym czasie Harry wstał z łóżka wziął swoje rzeczy i wyszedł z mieszkania.
Co ja narobiłam , wiedziałam , że tak będzie , wiedziałam , że jak mu o wszystkim powiem , to on będzie stawiał opór .
Nie goniłam , go ... Jednak nie mogę mu ufać .Pewnie już poleciał do Zayna i mu o tym powiedział .
Nie myliłam się. 10minut później przyszedł Zayn z Perrie .
Zayn:Dlaczego to zrobiłaś ? Bella , mówię do ciebie.Odpowiedz na moje pytanie.
Nie dałam rady nic powiedzieć , nie mogłam wydobyć z siebie żadnego słowa.Zaczęłam płakać. Zaczęłam płakać jak nigdy.Łzy lały mi się strumieniami.Ale nadal nic nie mówiłam.
Perrie: Masz zamiar odpowiedzieć ? -zapytała z sarkazmem.
Bella: Ta , tobie na pewno.A w ogóle to moje , życie i moja sprawa.Wiedziałam , że Harremu nie wolno ufać , wiedziałam ,że od razu do was poleci i wam to powie.
Zayn: Ale wytłumacz mi dlaczego , dlaczego to robisz?
Bella; A czy to istotne ? , to nie jest twoja sprawa . To moje życie i robię z nim co chcę.
Albo wiesz co .. Proszę bardzo , ja nie mam nikogo , nie mam po co żyć , tylko to mi zapomina o tym życiu , o tym jebanym życiu , od którego chcę się uwolnić , chcę ale nie mogę.
Zayn: Bella , nie mów tak , ja ci pomogę. Nigdy cię nie zostawię , obiecuje..Byłaś moją przyjaciółką , kochałem cię i nigdy nie mogłem zrozumieć dlaczego wyjechałaś .
Bella: Teraz wszystko jest inne już nigdy tak nie będzie.Zrozum nigdy.
Zayn: Jeśli tego oboje chcemy to tak będzie , ja nadal cię kocham .Nigdy o tobie nie zapomniałem.
Perrie: Zayn jak mogłeś , jak mogłeś mi to zrobić.Nienawidzę cię , z nami koniec.
Zayn: Idź i tak nas nic nie łączy.
Bella: Zayn , biegnij za nią . Biegnij .
Zayn: Nie , już dawno to powinienem zrobić , a po za tym to ona zerwała.
Bella: Dziękuje Ci.
W tym momencie przytuliłam się do Zayna , wiedziałam ,że on mi pomoże , pomoże mi z tym wszystkim , tego mi brakowało.
Bella: Zayn dziękuje ci...
`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````
Aww ;D Jak na razie tyle ;D jutro postaram się dodać nowy rozdział , ale nie obiecuję ... ;33 Pozdrawiam Wiktoria ;D
Harry: Jak się spało ? -zapytał lokers.
Bella: Ja powinnam o to zapytać ,w końcu jesteś u mnie.
Harry: Ale ja pierwszy spytałem.
Bella: Oj było okey.Chociaż nie wiele pamiętam z nocy.
Harry:Nie przejmuj się. Będzie dobrze.
Bella: Tak , Harry mam taką nadzieje.-I uśmiechnęłam się do niego.Mogę ci zaufać ? I powiedzieć wszystko ? Mam tylko ciebie.
Harry: Jasne , że tak.
Bella: Dobra w końcu się przełamie i to powiem , ale obiecaj , że nikomu , nikomu o tym nie powiesz..!-Obiecujesz?A zwłaszcza Zaynowi .
Harry:Obiecuję.
Bella; Nie jest mi łatwo o tym mówić , ale tobie zaufałam , i powiem ci o wszystkim:Jestem uzależniona od papierosów , alkoholu i od narkotyków..Ale błagam cię nie mów nikomu.
Harry: Co ? Co takiego .. ! Błagam cię skończ z tym..Proszę cię.Boję się o ciebie , nie chcę aby cię się coś stało.
Bella: Harry , ja nie mogę ..Gdybyś znał moje życie zrozumiał byś dlaczego to robię.Proszę cię zrozum mnie.
Harry: Nie mogę cię zrozumieć , jeśli ci na mnie zależy , zrób to dla mnie i skończ z tym .
Bella: Ale ja nie mogę , to nie jest takie łatwe.
Harry: Tak myślałem.
W tym czasie Harry wstał z łóżka wziął swoje rzeczy i wyszedł z mieszkania.
Co ja narobiłam , wiedziałam , że tak będzie , wiedziałam , że jak mu o wszystkim powiem , to on będzie stawiał opór .
Nie goniłam , go ... Jednak nie mogę mu ufać .Pewnie już poleciał do Zayna i mu o tym powiedział .
Nie myliłam się. 10minut później przyszedł Zayn z Perrie .
Zayn:Dlaczego to zrobiłaś ? Bella , mówię do ciebie.Odpowiedz na moje pytanie.
Nie dałam rady nic powiedzieć , nie mogłam wydobyć z siebie żadnego słowa.Zaczęłam płakać. Zaczęłam płakać jak nigdy.Łzy lały mi się strumieniami.Ale nadal nic nie mówiłam.
Perrie: Masz zamiar odpowiedzieć ? -zapytała z sarkazmem.
Bella: Ta , tobie na pewno.A w ogóle to moje , życie i moja sprawa.Wiedziałam , że Harremu nie wolno ufać , wiedziałam ,że od razu do was poleci i wam to powie.
Zayn: Ale wytłumacz mi dlaczego , dlaczego to robisz?
Bella; A czy to istotne ? , to nie jest twoja sprawa . To moje życie i robię z nim co chcę.
Albo wiesz co .. Proszę bardzo , ja nie mam nikogo , nie mam po co żyć , tylko to mi zapomina o tym życiu , o tym jebanym życiu , od którego chcę się uwolnić , chcę ale nie mogę.
Zayn: Bella , nie mów tak , ja ci pomogę. Nigdy cię nie zostawię , obiecuje..Byłaś moją przyjaciółką , kochałem cię i nigdy nie mogłem zrozumieć dlaczego wyjechałaś .
Bella: Teraz wszystko jest inne już nigdy tak nie będzie.Zrozum nigdy.
Zayn: Jeśli tego oboje chcemy to tak będzie , ja nadal cię kocham .Nigdy o tobie nie zapomniałem.
Perrie: Zayn jak mogłeś , jak mogłeś mi to zrobić.Nienawidzę cię , z nami koniec.
Zayn: Idź i tak nas nic nie łączy.
Bella: Zayn , biegnij za nią . Biegnij .
Zayn: Nie , już dawno to powinienem zrobić , a po za tym to ona zerwała.
Bella: Dziękuje Ci.
W tym momencie przytuliłam się do Zayna , wiedziałam ,że on mi pomoże , pomoże mi z tym wszystkim , tego mi brakowało.
Bella: Zayn dziękuje ci...
`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````
Aww ;D Jak na razie tyle ;D jutro postaram się dodać nowy rozdział , ale nie obiecuję ... ;33 Pozdrawiam Wiktoria ;D
poniedziałek, 27 sierpnia 2012
Rozdział 4
Hmm : pomyślałam , że jednak pójdę na jakąś imprezę , nie koniecznie na tą co chłopaki , ale jednak muszę się opić.Zapomnieć , o tym i w ogóle , stać się twardą dziewczyną , odporną na wszystkie krzywdy . I bóle jakie ludzie mi wyrządzili , po prostu mieć na to wyjebane.I tego się trzymać.Mieć wyjebane na tych ludzi co mnie krzywdzili , a ja nie miałam o tym zielonego pojęcia ...Tak , tak tu chodzi o Micka , to on mnie krzywdził i chodził z tą Rebbecą , chociaż wiedział , że my jej nienawidzimy, taki przyjaciel .Dziękuje mu za wszystkie chwile spędzone razem , ale to już koniec , koniec tego. Na zawsze koniec.Dla mnie Mick już nie istnieje.W końcu to jest moje życie , i robię z nim co chcę i kiedy chcę.Postanowiłam ubrać się w to :<klik> i wyprostowałam włosy.Wyszłam z łazienki udałam si po telefon i wyszłam z domu.Dzisiaj postanowiłam skończyć z tymi cichymi dniami .Postanowiłam się rozluźnić i totalnie opić.Po 10 minutach doszłam do klubu.Weszłam do środka i impreza się zaczęła.Podeszłam do barmana poprosiłam o whisky.Był bardzo uprzejmy i od razu podał mi całą butelkę , powiedział , że mogę pić ile chcę.W końcu tego chciałam.Nagle na scenę weszło 5 chłopaków.Wypiłam już pół butelki więc za bardzo nie widziałam kto to był , bo miałam kilka twarzy na raz prze sobą , w dodatku zamazanych twarzy.Jednak te głosy mi kogoś przypominały.Miałam cholerny mętlik w głowie , jednak jeden głos zapamiętałam i to bardzo dobrze.Był to głos Zayn .Rozpoznałam go .Ale zdziwiło mnie to.Kim oni niby są aby śpiewać i w ogóle.Postanowiłam , że zapytam się barmana kto to jest .
Bella:Eh sorry , że pytam , ale kim oni niby są aby tutaj śpiewać ?
Barman: To jest One Direction , nie słyszałaś o nich nigdy ?
Bella: Eh , to jest długa historia , ale w skrócie , nigdy .
Barman: Ale to jest najpopularniejszy boysband na świecie.
Bella: Ale mnie nie obchodzą , żadne boysbandy.Serio mam inny styl i wolę coś innego.
Barman: Ma się rozumieć , że chodzi ci o to ? -I w tym momencie pokazał mi przeźroczysty woreczek z białym proszkiem.
Bella: Skąd wiedziałeś ?
Barman: Nie pracuje tu od dzisiaj , poznałem po twoim stylu i w ogóle.Rozróżniam takich ludzi.
Bella: Omom to świetnie , jesteś spoko.
Barman : Wiem , więc masz ale uważaj aby nikt cię na tym nie nakrył.
Bella; Spokojnie bejbe jest okey. Nigdy mnie na ty nie nakryli .
I poszłam do toalety.Wciągnęłam proszek i nagle ktoś wszedł do toalety.
Harry: Bella , co ty tutaj robisz ? Jednak przyszłaś ?
Bella: Jasne , że tak jak bym miała nie przyjść.
Harry:Cieszę się , że jesteś.
Bella: Tal ale mogłeś powiedzieć , że jesteś z zespołu One coś tam.
Harry: One Direction Ale po co ci to miałem mówić?
Bella: Mógł byś być przynajmniej ze mną szczery.Okey , tak jak ja jestem z tobą.Chociaż znam cię od wczoraj ,Ale jestem z tobą szczera.Żałuje ,że ty i chłopaki , nie jesteście ze mną szczerzy , ale co tam przecież nie moja sprawa.
Harry: Bella przepraszam.
Bella: Wiesz co mam tego dość , ciągle ktoś mnie przeprasza , chociaż nie wie jak na prawdę jest , serio ja mam na to wyjebane , właśnie sobie to uświadomiłam , teraz wracaj sobie do twojego zespołu i w ogóle.
Harry: tego właśnie chcesz tak ? Tak mam to rozumieć ?
Bella: Tak tego chcę.
Wyszłam z łazienki i udałam się do barmana.
Bella: Widzisz nikt mnie nie nakrył , serio jest okey.
Barman : Bardzo się cieszę.Chcesz jeszcze wódkę albo piwo?-zapytał
Bella:Pewnie daj znowu whisky.
Barman:Proszę.
Bella dobra ja spadam , do zobaczenia.
Gdy wyszłam z klubu zaczęło mi się kręcić w głowie.Ale to nic właśnie tak miało być.Musiałam zapalić papierosa .Więc z torebki wyciągnęłam całą paczkę i wyciągnęłam jednego z nich. Znalazłam również w nich zapalniczkę i podpaliłam jednego.Zaczęłam tak iść .W jednej ręce miałam fajkę a w drugie whisky.I tak szłam ulicami .W końcu doszłam na cmentarz.W końcu miałam taki cel.Chciałam dojść do mamy i udało mi się to.Doszłam do jej nagrobka i zaczęłam płakać i mówić : Mamo tak strasznie cię przepraszam , za to co robię , ale ja sobie sama nie radzę , pomóż mi jakoś , pokaż że ze mną jesteś.Proszę cię daj mi jakiś znak.Jaki kolwiek znak...!Mamo jesteś ze mną.Jesteś ? Nagle zrobiło mi się słabo , straciłam przytomność.Śniło mi się moja mama która byłą ze mną na cmentarzu .Powiedziałam mi te słowa: Córciu wiem , że to cię boli , ale chciałaś znak , ja jestem z tobą zawsze i wszędzie nawet jak zrobisz coś złego , ja jestem przy tobie , zapamiętaj to .Wiem jak cierpisz , jestem z tobą może moje ciało nie , ale dusza owszem.Zawsze jestem z tobą.Nigdy cię nie zostawię pamiętaj nigdy.Jeśli będziesz chciała abym do ciebie przyszła pomyśl o mnie , ja na pewno się zjawię...Pamiętaj na pewno się zjawie ,zjawie , zjawie...I się rozpłynęła i odeszła.W tym momencie ja się ocknęłam: Mamo tak bardzo ci dziękuje za ten znak.Kocham cię tak bardzo.Zawsze i na zawsze twoja Bella.Ale przepraszam cię muszę już iść.Musze udawać twardą , i nie zważać na błędy jakie robię...Dobranoc mamo śpij dobrze.Powiedziałam , pochyliłam się nad grobem i go pocałowałam.Dobranoc -powiedziałam jeszcze raz.W tym momencie się rozpłakałam , musiałam ją zostawić .Musiałam ....Gdy szłam do domu potykałam się o własne nogi , kilka razy upadłam , ale się podniosłam.Nagle zobaczyłam Harr'ego.Szedł do domu , chyba do Zayna.Nie zwracałam na niego uwagi , ale był jakiś dziwny , co jakiś czas kopał kamyki .
Nagle mnie zauważył: Bella wszystko jest okey ? -zapytał
Bella: mówisz do mnie ?
Harry: Tak.
Bella:Teraz już wszystko jest okey , jest okey , na pewno .
Harry: Idziesz teraz do domu ?
Bella: Tak ,a ty?
Harry: Ja nie wiem gdzie idę , chodzę sobie tutaj , bo czekam na Zayna i na Perrie i na chłopaków , ale oni są cholernie nawaleni .
Bella: Chcesz iść do mnie ? -zapytałam .Chociaż plątał mi się język Harry zdołał mnie zrozumieć.
Harry: A nie będzie to kłopot ?
Bella: Czego się nie robi dla przyjaciół.
Nagle zakręciło mi się w głowie.
Harry: Bella wszytko okey ?
Bella: Kręci mi się w głowie , mógłbyś pomóż mi iść ?
Harry: Oczywiście chodź tutaj .
W tym czasie wziął mnie na ręce.
Bella : Ale Harry nie prosiłam cię abyś brał mnie na ręce ..
Harry: Ale widzę jak sobie radzisz , tak będzie lepiej uwierz mi .
Bella: Okey .Czekaj ,czekaj czyli idziesz do mnie bo jeśli oni tu są ?
Harry: Na to wygląda.
Bella: Aha , jest okey .
Po 20 minutach drogi znaleźliśmy się u mnie w domu.Poszłam jeszcze do łazienki , zmyłam makijaż i przebrałam się w moją piżamkę.Gdy wróciłam do mojego pokoju , Harry słodko spał w moim łóżku . Siadłam koło niego i patrzyłam się w jego twarz , był słodki , nawet w tedy gdy spał , przyznam podobał mi się , ale to jeszcze za wcześnie , nie wiadomo co się jeszcze wydarzy.Pocałowałam go delikatnie w policzek i położyłam się obok niego.
Po chwili jednak zasnęłam.
Bella:Eh sorry , że pytam , ale kim oni niby są aby tutaj śpiewać ?
Barman: To jest One Direction , nie słyszałaś o nich nigdy ?
Bella: Eh , to jest długa historia , ale w skrócie , nigdy .
Barman: Ale to jest najpopularniejszy boysband na świecie.
Bella: Ale mnie nie obchodzą , żadne boysbandy.Serio mam inny styl i wolę coś innego.
Barman: Ma się rozumieć , że chodzi ci o to ? -I w tym momencie pokazał mi przeźroczysty woreczek z białym proszkiem.
Bella: Skąd wiedziałeś ?
Barman: Nie pracuje tu od dzisiaj , poznałem po twoim stylu i w ogóle.Rozróżniam takich ludzi.
Bella: Omom to świetnie , jesteś spoko.
Barman : Wiem , więc masz ale uważaj aby nikt cię na tym nie nakrył.
Bella; Spokojnie bejbe jest okey. Nigdy mnie na ty nie nakryli .
I poszłam do toalety.Wciągnęłam proszek i nagle ktoś wszedł do toalety.
Harry: Bella , co ty tutaj robisz ? Jednak przyszłaś ?
Bella: Jasne , że tak jak bym miała nie przyjść.
Harry:Cieszę się , że jesteś.
Bella: Tal ale mogłeś powiedzieć , że jesteś z zespołu One coś tam.
Harry: One Direction Ale po co ci to miałem mówić?
Bella: Mógł byś być przynajmniej ze mną szczery.Okey , tak jak ja jestem z tobą.Chociaż znam cię od wczoraj ,Ale jestem z tobą szczera.Żałuje ,że ty i chłopaki , nie jesteście ze mną szczerzy , ale co tam przecież nie moja sprawa.
Harry: Bella przepraszam.
Bella: Wiesz co mam tego dość , ciągle ktoś mnie przeprasza , chociaż nie wie jak na prawdę jest , serio ja mam na to wyjebane , właśnie sobie to uświadomiłam , teraz wracaj sobie do twojego zespołu i w ogóle.
Harry: tego właśnie chcesz tak ? Tak mam to rozumieć ?
Bella: Tak tego chcę.
Wyszłam z łazienki i udałam się do barmana.
Bella: Widzisz nikt mnie nie nakrył , serio jest okey.
Barman : Bardzo się cieszę.Chcesz jeszcze wódkę albo piwo?-zapytał
Bella:Pewnie daj znowu whisky.
Barman:Proszę.
Bella dobra ja spadam , do zobaczenia.
Gdy wyszłam z klubu zaczęło mi się kręcić w głowie.Ale to nic właśnie tak miało być.Musiałam zapalić papierosa .Więc z torebki wyciągnęłam całą paczkę i wyciągnęłam jednego z nich. Znalazłam również w nich zapalniczkę i podpaliłam jednego.Zaczęłam tak iść .W jednej ręce miałam fajkę a w drugie whisky.I tak szłam ulicami .W końcu doszłam na cmentarz.W końcu miałam taki cel.Chciałam dojść do mamy i udało mi się to.Doszłam do jej nagrobka i zaczęłam płakać i mówić : Mamo tak strasznie cię przepraszam , za to co robię , ale ja sobie sama nie radzę , pomóż mi jakoś , pokaż że ze mną jesteś.Proszę cię daj mi jakiś znak.Jaki kolwiek znak...!Mamo jesteś ze mną.Jesteś ? Nagle zrobiło mi się słabo , straciłam przytomność.Śniło mi się moja mama która byłą ze mną na cmentarzu .Powiedziałam mi te słowa: Córciu wiem , że to cię boli , ale chciałaś znak , ja jestem z tobą zawsze i wszędzie nawet jak zrobisz coś złego , ja jestem przy tobie , zapamiętaj to .Wiem jak cierpisz , jestem z tobą może moje ciało nie , ale dusza owszem.Zawsze jestem z tobą.Nigdy cię nie zostawię pamiętaj nigdy.Jeśli będziesz chciała abym do ciebie przyszła pomyśl o mnie , ja na pewno się zjawię...Pamiętaj na pewno się zjawie ,zjawie , zjawie...I się rozpłynęła i odeszła.W tym momencie ja się ocknęłam: Mamo tak bardzo ci dziękuje za ten znak.Kocham cię tak bardzo.Zawsze i na zawsze twoja Bella.Ale przepraszam cię muszę już iść.Musze udawać twardą , i nie zważać na błędy jakie robię...Dobranoc mamo śpij dobrze.Powiedziałam , pochyliłam się nad grobem i go pocałowałam.Dobranoc -powiedziałam jeszcze raz.W tym momencie się rozpłakałam , musiałam ją zostawić .Musiałam ....Gdy szłam do domu potykałam się o własne nogi , kilka razy upadłam , ale się podniosłam.Nagle zobaczyłam Harr'ego.Szedł do domu , chyba do Zayna.Nie zwracałam na niego uwagi , ale był jakiś dziwny , co jakiś czas kopał kamyki .
Nagle mnie zauważył: Bella wszystko jest okey ? -zapytał
Bella: mówisz do mnie ?
Harry: Tak.
Bella:Teraz już wszystko jest okey , jest okey , na pewno .
Harry: Idziesz teraz do domu ?
Bella: Tak ,a ty?
Harry: Ja nie wiem gdzie idę , chodzę sobie tutaj , bo czekam na Zayna i na Perrie i na chłopaków , ale oni są cholernie nawaleni .
Bella: Chcesz iść do mnie ? -zapytałam .Chociaż plątał mi się język Harry zdołał mnie zrozumieć.
Harry: A nie będzie to kłopot ?
Bella: Czego się nie robi dla przyjaciół.
Nagle zakręciło mi się w głowie.
Harry: Bella wszytko okey ?
Bella: Kręci mi się w głowie , mógłbyś pomóż mi iść ?
Harry: Oczywiście chodź tutaj .
W tym czasie wziął mnie na ręce.
Bella : Ale Harry nie prosiłam cię abyś brał mnie na ręce ..
Harry: Ale widzę jak sobie radzisz , tak będzie lepiej uwierz mi .
Bella: Okey .Czekaj ,czekaj czyli idziesz do mnie bo jeśli oni tu są ?
Harry: Na to wygląda.
Bella: Aha , jest okey .
Po 20 minutach drogi znaleźliśmy się u mnie w domu.Poszłam jeszcze do łazienki , zmyłam makijaż i przebrałam się w moją piżamkę.Gdy wróciłam do mojego pokoju , Harry słodko spał w moim łóżku . Siadłam koło niego i patrzyłam się w jego twarz , był słodki , nawet w tedy gdy spał , przyznam podobał mi się , ale to jeszcze za wcześnie , nie wiadomo co się jeszcze wydarzy.Pocałowałam go delikatnie w policzek i położyłam się obok niego.
Po chwili jednak zasnęłam.
Rozdział 3
Obudziłam się o 3 po południu . Nie miałam co robić więc leżałam w łóżku, nagle ktoś zadzwonił do drzwi.Nie wiedziałam kto to więc szybkim tempem podeszłam do drzwi.Po chwili je otworzyłam , zobaczyłam Zayna , Harrego i jakichś 3 chłopaków.
Bella: Co wy tu robicie ? -zapytała stanowczo..
Zayn: A nie przywitasz się z nami ?-zapytał słodko się uśmiechając.
Bella: Nie.Zadałam pytanie maszcie zamiar odpowiedzieć ?
Harry: Pomyśleliśmy , że do ciebie przyjdziemy co będziesz tutaj tak sama siedziała ...Chcieliśmy się zapytać czy nie poszła byś z nami na imprezę o 6 wieczorem..
Bella:Jasne , może pójdę.Ale teraz wybaczcie jestem zmęczona wchodzicie , czy idziecie ? -zapytała obojętnie.
Zayn: Wchodzimy.
Bella: To idźcie do salonu , ja za raz do was przyjdę , tylko się jakoś ogarnę.
Harry: Nie musisz wyglądasz słodko ...
Bella: Aha ,i poszłam na górę.
Wzięłam swoje ciuchy i poszłam do łazienki. Ubrałam się w to :<klik> spięłam włosy w koka i zrobiłam lekki make-up.Po 10 minutach zeszłam na dół do salonu.
Harry:o już wróciłaś..
Bella: No chyba tak . Chyba , że jestem duchem .
Zayn :A tak w ogóle to jest Niall - Przedstawił mi słodkiego blondyna.Ten z fryzurą podobną do Biebera to Liam...A ten co siedzi obok Harrego to Louis.
Bella: Aha , miło was poznać.To co chcecie robić...?-zapytała
Zayn: to może pojedziemy po jakąś pizze , napoje i w ogóle..?
Bella: Jak tam chcecie-szepnęła tak cicho aby nikt nie zdołał usłyszeć.
Harry:Dobry pomysł.
Niall: To kto jedzie ?
Bella: Ja mogę .
Zayn: ja też.
Bella:Dobra to jedziemy twoim samochodem czy moim ? Zapytałam
Zayn: Możemy jechać twoim , ale ja prowadzę.
Bella: Okey.
I wyszliśmy z domu.Wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy pod milk shake city.Zayn chciał kupić 6 koktajli 1D.Więc poszliśmy i je kupiliśmy.Po chwili pojechaliśmy do KFC i kupiliśmy różne zestawy do jedzenia.Gdy skończyliśmy kupować udaliśmy się do samochodu.
Zayn: Czemu nic nie mówiłaś ?-zapytał
Bella: miałam coś mówić , tak jakoś wyszło.
Zayn: Jesteś jakaś inna niż wczoraj.
Bella: Nie , wydaje ci się.Nie znasz mnie .
Zayn: Ale wczoraj byłaś na prawdę inna , byłaś milsza i wesoła.
Bella: To było wczoraj , ty nie wiesz jaka ja jestem na co dzień , w ogóle ty nic o mnie nie wiesz.
Zayn: Nie mów , tak .To , że przestaliśmy się przyjaźnić ,to nic.
Bella: Co masz na myśli , Myślisz , że się zmieniłam bo ?
Zayn: Myślę, że się zmieniłaś ,bo jesteś inna.Inna niż kiedyś.
Bella: To nie te czasy , teraz jest wszystko inne.
Zayn: Na przykład co jest inne?
Bella: Nie przyjaźnimy się , my po prostu się nie znamy. Po 2 ty masz rodziców , a ja , ja ich nie mam .-I w tedy łzy zaczęły mi lecieć...Otarłam je szybko aby Zayn ich nie zauważył , ale chyba jednak zauważył.
Zayn: Ej nie płacz , wszystko jest okey.
Bella: Zayn nic nie jest okey .Zrozum nic.Ja nie mam rodziców , moja mama zginęła w wypadku samochodowym właśnie rok temu , dzisiaj mija ten rok.Ten cholerny rok od tego zdarzenia.Myślałam , że jak przyjadę tutaj , oderwę się od tego , ale jednak nie to nic nie dało.Błagam cię , nie przypominaj mi o tym , nie przypominaj mi o tych męczarniach , które musiałam przeżywać .Daj spokój okey.
Zayn: Ja cię przepraszam , ja nie wiedziałem..Wybacz mi proszę cię ... Ja na prawdę nic nie wiedziałem.
Bella: Weź wyluzuj okey ,nie wiedziałeś i tyle daj już spokój ...A to co do tej imprezy to chyba jednak zostanę w domu.
Zayn: Zostać z tobą , jak cos to od razu dzwonię do Perrie , że nie mogę iść.
Bella: A więc idziesz z Perrie ? Nie , lepiej idź.Ja sobie poradzę.
Zayn: Okey .
W tym momencie podjechaliśmy pod mój dom.Wysiedliśmy z auta i poszliśmy do domu.Chłopaki oglądali film .W tym czasie Zayn niósł jedzenie , a ja niosłam shake 1D.Gdy Niall zobaczył jedzenie od razu rzucił się na Zayna:
Niall: Oddawaj moje jedzenie. Wiesz jak długo na nie czekałem ?
Zayn: No już chwila...Prosze zadowolony?-zapytał
Niall: Nawet nie wiesz jak bardzo.
Zayn: Haha...Spoko.Bella ma jeszcze shake 1D.Idź do niej to ci da.
Niall: okey.
Niall podszedł do mnie i mówi: Bella uratujesz mnie ?
Bella: Eee? Mina w stylu Wtf ?
Niall: No dasz mi jedzenie ?
Bella: Jasne , .
Niall: Kocham cię.
Bella: Proszę głodomorze ...-Uśmiechnęła się do niego.
Liam: to co robimy ?
Louis: Może oglądamy jakiś film ?
Harry: Horror.
Bella : No to już postanowione.
Chłopaki rozsiedli się na kanapie , nawet ja się zmieściłam , wszyscy już jedli i pili shake 1D.
Niall Szybko włączył jakiś horror i usiadł na kanapie.
Ja siedziałam koło Harrego i Zayna , obok Zayna siedział Liam , Louis i na końcu Niall.
W czasie jak już oglądaliśmy horror nagle ktoś powiedział:
Jeśli chcesz to możesz się do mnie przytulić ..
Odwróciłam się w stronę Zayna :Mówiłeś coś ? ---zapytałam.
Zayn: Mówiłem , że jak chcesz to możesz się do mnie przytulić.
Bella:Nie dziękuje mam Harrego.I w tym momencie przytuliłam się do Harrego.
Po 2 godzina horror się skończył. Chłopaki powiedzieli , Że muszą już iść bo idą na imprezę.
Harry: A właśnie dała byś mi swój numer ?
Bella ; Jasne proszę ...
I wyszedł . .....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
No jak na razie mamy 3 rozdział ...;] Mam nadzieję , że się podoba ;D Pozdrawiam Wiktoria ;**
Bella: Co wy tu robicie ? -zapytała stanowczo..
Zayn: A nie przywitasz się z nami ?-zapytał słodko się uśmiechając.
Bella: Nie.Zadałam pytanie maszcie zamiar odpowiedzieć ?
Harry: Pomyśleliśmy , że do ciebie przyjdziemy co będziesz tutaj tak sama siedziała ...Chcieliśmy się zapytać czy nie poszła byś z nami na imprezę o 6 wieczorem..
Bella:Jasne , może pójdę.Ale teraz wybaczcie jestem zmęczona wchodzicie , czy idziecie ? -zapytała obojętnie.
Zayn: Wchodzimy.
Bella: To idźcie do salonu , ja za raz do was przyjdę , tylko się jakoś ogarnę.
Harry: Nie musisz wyglądasz słodko ...
Bella: Aha ,i poszłam na górę.
Wzięłam swoje ciuchy i poszłam do łazienki. Ubrałam się w to :<klik> spięłam włosy w koka i zrobiłam lekki make-up.Po 10 minutach zeszłam na dół do salonu.
Harry:o już wróciłaś..
Bella: No chyba tak . Chyba , że jestem duchem .
Zayn :A tak w ogóle to jest Niall - Przedstawił mi słodkiego blondyna.Ten z fryzurą podobną do Biebera to Liam...A ten co siedzi obok Harrego to Louis.
Bella: Aha , miło was poznać.To co chcecie robić...?-zapytała
Zayn: to może pojedziemy po jakąś pizze , napoje i w ogóle..?
Bella: Jak tam chcecie-szepnęła tak cicho aby nikt nie zdołał usłyszeć.
Harry:Dobry pomysł.
Niall: To kto jedzie ?
Bella: Ja mogę .
Zayn: ja też.
Bella:Dobra to jedziemy twoim samochodem czy moim ? Zapytałam
Zayn: Możemy jechać twoim , ale ja prowadzę.
Bella: Okey.
I wyszliśmy z domu.Wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy pod milk shake city.Zayn chciał kupić 6 koktajli 1D.Więc poszliśmy i je kupiliśmy.Po chwili pojechaliśmy do KFC i kupiliśmy różne zestawy do jedzenia.Gdy skończyliśmy kupować udaliśmy się do samochodu.
Zayn: Czemu nic nie mówiłaś ?-zapytał
Bella: miałam coś mówić , tak jakoś wyszło.
Zayn: Jesteś jakaś inna niż wczoraj.
Bella: Nie , wydaje ci się.Nie znasz mnie .
Zayn: Ale wczoraj byłaś na prawdę inna , byłaś milsza i wesoła.
Bella: To było wczoraj , ty nie wiesz jaka ja jestem na co dzień , w ogóle ty nic o mnie nie wiesz.
Zayn: Nie mów , tak .To , że przestaliśmy się przyjaźnić ,to nic.
Bella: Co masz na myśli , Myślisz , że się zmieniłam bo ?
Zayn: Myślę, że się zmieniłaś ,bo jesteś inna.Inna niż kiedyś.
Bella: To nie te czasy , teraz jest wszystko inne.
Zayn: Na przykład co jest inne?
Bella: Nie przyjaźnimy się , my po prostu się nie znamy. Po 2 ty masz rodziców , a ja , ja ich nie mam .-I w tedy łzy zaczęły mi lecieć...Otarłam je szybko aby Zayn ich nie zauważył , ale chyba jednak zauważył.
Zayn: Ej nie płacz , wszystko jest okey.
Bella: Zayn nic nie jest okey .Zrozum nic.Ja nie mam rodziców , moja mama zginęła w wypadku samochodowym właśnie rok temu , dzisiaj mija ten rok.Ten cholerny rok od tego zdarzenia.Myślałam , że jak przyjadę tutaj , oderwę się od tego , ale jednak nie to nic nie dało.Błagam cię , nie przypominaj mi o tym , nie przypominaj mi o tych męczarniach , które musiałam przeżywać .Daj spokój okey.
Zayn: Ja cię przepraszam , ja nie wiedziałem..Wybacz mi proszę cię ... Ja na prawdę nic nie wiedziałem.
Bella: Weź wyluzuj okey ,nie wiedziałeś i tyle daj już spokój ...A to co do tej imprezy to chyba jednak zostanę w domu.
Zayn: Zostać z tobą , jak cos to od razu dzwonię do Perrie , że nie mogę iść.
Bella: A więc idziesz z Perrie ? Nie , lepiej idź.Ja sobie poradzę.
Zayn: Okey .
W tym momencie podjechaliśmy pod mój dom.Wysiedliśmy z auta i poszliśmy do domu.Chłopaki oglądali film .W tym czasie Zayn niósł jedzenie , a ja niosłam shake 1D.Gdy Niall zobaczył jedzenie od razu rzucił się na Zayna:
Niall: Oddawaj moje jedzenie. Wiesz jak długo na nie czekałem ?
Zayn: No już chwila...Prosze zadowolony?-zapytał
Niall: Nawet nie wiesz jak bardzo.
Zayn: Haha...Spoko.Bella ma jeszcze shake 1D.Idź do niej to ci da.
Niall: okey.
Niall podszedł do mnie i mówi: Bella uratujesz mnie ?
Bella: Eee? Mina w stylu Wtf ?
Niall: No dasz mi jedzenie ?
Bella: Jasne , .
Niall: Kocham cię.
Bella: Proszę głodomorze ...-Uśmiechnęła się do niego.
Liam: to co robimy ?
Louis: Może oglądamy jakiś film ?
Harry: Horror.
Bella : No to już postanowione.
Chłopaki rozsiedli się na kanapie , nawet ja się zmieściłam , wszyscy już jedli i pili shake 1D.
Niall Szybko włączył jakiś horror i usiadł na kanapie.
Ja siedziałam koło Harrego i Zayna , obok Zayna siedział Liam , Louis i na końcu Niall.
W czasie jak już oglądaliśmy horror nagle ktoś powiedział:
Jeśli chcesz to możesz się do mnie przytulić ..
Odwróciłam się w stronę Zayna :Mówiłeś coś ? ---zapytałam.
Zayn: Mówiłem , że jak chcesz to możesz się do mnie przytulić.
Bella:Nie dziękuje mam Harrego.I w tym momencie przytuliłam się do Harrego.
Po 2 godzina horror się skończył. Chłopaki powiedzieli , Że muszą już iść bo idą na imprezę.
Harry: A właśnie dała byś mi swój numer ?
Bella ; Jasne proszę ...
I wyszedł . .....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
No jak na razie mamy 3 rozdział ...;] Mam nadzieję , że się podoba ;D Pozdrawiam Wiktoria ;**
Rozdział 2
Po 2 minutach doszłam do domu Malików.Wow ale to już nie był dom. To była ogromna willa.Zadzwoniłam do drzwi i otworzył mi jakiś chłopak.Bella:Em ...Cześć.Mam na imię Bella . Mieszkam obok ciebie.Podobno kiedyś się przyjaźniliśmy.Ty jesteś Zayn tak ?-zapytała ślicznie się uśmiechając , tak aby nikt nie poznał , że jest źle.
Harry: Nie , nie jestem Zayn .Zayn jest w domu.Jestem Harry , miło mi cię poznać.
Bella: Mnie również jest miło.Mógł byś zawołać Zayna ?
Harry: A może wejdziesz ?
Bella: Z miłą chęcią.
I weszliśmy do domu. Czułam się tutaj tak swojo. Harry poprowadził mnie do salonu.Tam już siedział na pewno Zayn , ale nie był sam . Siedział z jakąś dziewczyną.
Bella: Cześć , mam na imię Bella.Mieszkałam kiedyś obok Zayna , ale musiałam się przeprowadzić , ale wróciłam z powrotem.
Zayn: Bella , to ty ? Wow długo się nie widzieliśmy...Wyrosłaś i w ogóle.
Bella: No tak ja , owszem długo.Eh nie przesadzaj . Mam tylko 168cm.
Perrie: Skarbie , kto to jest ?-zapytała nagle
Zayn: A tak , to jest Bella. Moja dawna przyjaciółka.
Perrie: Aha .. Cześć miło mi jestem Perrie .
Bella: Mnie również i podałam jej rękę.Zayn jest twoja mama chciałam z nią pogadać i w ogóle.
Zayn : Nie niestety ,nie ma wróci wieczorem , bo pojechała do Any -mamy Harrego.
Bella: Aha , to ja już pójdę.Nie będę wam przeszkadzać.
Perrie: jasne to pa.
Zayn : Nie musisz iść. Zostań z nami .
Harry: Właśnie zostań..
Bella: Nie , ja muszę iść.
I wyszłam , z domu.Nie mogłam tam siedzieć i patrzeć na Zayna i tą Perrie już zauważyłam , że ona mnie nie lubi.Bo co boi się o Zayna , że jej zabiorę czy co.Hmm to jest dziwne , ale ja mam dość chłopaków , to za wcześnie jeszcze nie teraz.
Nagle wybiegł do mnie Harry.
Harry: Bella wszystko okey ? -zapytał lokers.
Bella; Tak , wszystko jest okey , jest dobrze.
Harry: Na pewno ?
Bella: Nie nic nie jest okey .Chcesz wiedzieć to proszę bardzo . Moja mama zmarła rok temu jutro jest jej rocznica śmierci , ja sobie nie radzę ,dlatego tu wróciłam.Nie umiem tak żyć .Jeszcze ta Perrie , co ja jej zrobiłam ?
Harry : Współczuję , Perrie zauważyła jak Zayn na ciebie patrzy , jest o niego zazdrosna.Ona chce go mieć tylko dla siebie.
Bella: A czy ja jej go zabieram ? Powiesz mi to ..
Harry: Ale to jest Perrie ... Zayn jest tylko jej i tyle.
Bella: Tak , ale Zayn też był kiedyś mój.Był moim przyjacielem.Był częścią mnie , ale teraz jest częścią Perrie , ta część mnie już odeszła , już tego nie ma . Nie musicie się martwić.Nie zabiorę wam Zayna.
Ja już muszę iść.
I poszłam , nie zwracałam uwagi na słowa Harrego po prostu poszłam do domu.Co ja zawiniłam ? -to pytanie tkwiło w mojej głowie.Była już 21 postanowiłam wejść na skype i zadzwonić do Shopie.Byla dostępna więc zadzwoniłam do niej.
Bella: Hey Skarbie , co u Ciebie ?
Shopie: Nie jest tak okey . Mick wyjeżdża do USA !
Bella;Co ? Jak to dlaczego ?
Shopie: on jedzie z Rebbecą , oni są razem.
Bella: O kurwa...Mówiłam...Dobra a ty co będziesz robiła ?
Shopie: Ja właśnie nie wiem.
Bella to wpadnij do mnie. Na wakacje przyjedź.
Shopie: Dobra ale to dopiero za 2 dni.
Bella: Dobra skarbie przyjeżdżaj.Ja już spadam idę się wykąpać i idę spać.Pa , pa
Shopie: pa
I zakończyłyśmy rozmowę.Od razu poszłam do łazienki wzięłam kąpiel i przebrałam się w piżamkę.Poszłam do swojego pokoju i zasnęłam.
Harry: Nie , nie jestem Zayn .Zayn jest w domu.Jestem Harry , miło mi cię poznać.
Bella: Mnie również jest miło.Mógł byś zawołać Zayna ?
Harry: A może wejdziesz ?
Bella: Z miłą chęcią.
I weszliśmy do domu. Czułam się tutaj tak swojo. Harry poprowadził mnie do salonu.Tam już siedział na pewno Zayn , ale nie był sam . Siedział z jakąś dziewczyną.
Bella: Cześć , mam na imię Bella.Mieszkałam kiedyś obok Zayna , ale musiałam się przeprowadzić , ale wróciłam z powrotem.
Zayn: Bella , to ty ? Wow długo się nie widzieliśmy...Wyrosłaś i w ogóle.
Bella: No tak ja , owszem długo.Eh nie przesadzaj . Mam tylko 168cm.
Perrie: Skarbie , kto to jest ?-zapytała nagle
Zayn: A tak , to jest Bella. Moja dawna przyjaciółka.
Perrie: Aha .. Cześć miło mi jestem Perrie .
Bella: Mnie również i podałam jej rękę.Zayn jest twoja mama chciałam z nią pogadać i w ogóle.
Zayn : Nie niestety ,nie ma wróci wieczorem , bo pojechała do Any -mamy Harrego.
Bella: Aha , to ja już pójdę.Nie będę wam przeszkadzać.
Perrie: jasne to pa.
Zayn : Nie musisz iść. Zostań z nami .
Harry: Właśnie zostań..
Bella: Nie , ja muszę iść.
I wyszłam , z domu.Nie mogłam tam siedzieć i patrzeć na Zayna i tą Perrie już zauważyłam , że ona mnie nie lubi.Bo co boi się o Zayna , że jej zabiorę czy co.Hmm to jest dziwne , ale ja mam dość chłopaków , to za wcześnie jeszcze nie teraz.
Nagle wybiegł do mnie Harry.
Harry: Bella wszystko okey ? -zapytał lokers.
Bella; Tak , wszystko jest okey , jest dobrze.
Harry: Na pewno ?
Bella: Nie nic nie jest okey .Chcesz wiedzieć to proszę bardzo . Moja mama zmarła rok temu jutro jest jej rocznica śmierci , ja sobie nie radzę ,dlatego tu wróciłam.Nie umiem tak żyć .Jeszcze ta Perrie , co ja jej zrobiłam ?
Harry : Współczuję , Perrie zauważyła jak Zayn na ciebie patrzy , jest o niego zazdrosna.Ona chce go mieć tylko dla siebie.
Bella: A czy ja jej go zabieram ? Powiesz mi to ..
Harry: Ale to jest Perrie ... Zayn jest tylko jej i tyle.
Bella: Tak , ale Zayn też był kiedyś mój.Był moim przyjacielem.Był częścią mnie , ale teraz jest częścią Perrie , ta część mnie już odeszła , już tego nie ma . Nie musicie się martwić.Nie zabiorę wam Zayna.
Ja już muszę iść.
I poszłam , nie zwracałam uwagi na słowa Harrego po prostu poszłam do domu.Co ja zawiniłam ? -to pytanie tkwiło w mojej głowie.Była już 21 postanowiłam wejść na skype i zadzwonić do Shopie.Byla dostępna więc zadzwoniłam do niej.
Bella: Hey Skarbie , co u Ciebie ?
Shopie: Nie jest tak okey . Mick wyjeżdża do USA !
Bella;Co ? Jak to dlaczego ?
Shopie: on jedzie z Rebbecą , oni są razem.
Bella: O kurwa...Mówiłam...Dobra a ty co będziesz robiła ?
Shopie: Ja właśnie nie wiem.
Bella to wpadnij do mnie. Na wakacje przyjedź.
Shopie: Dobra ale to dopiero za 2 dni.
Bella: Dobra skarbie przyjeżdżaj.Ja już spadam idę się wykąpać i idę spać.Pa , pa
Shopie: pa
I zakończyłyśmy rozmowę.Od razu poszłam do łazienki wzięłam kąpiel i przebrałam się w piżamkę.Poszłam do swojego pokoju i zasnęłam.
Rozdział 1
Wreszcie zakończenie roku-westchnęła Bella.
Bella ja wiem , jest ciężko , jest cholernie ciężko , ale jakoś dajemy radę nie jet tak bardzo źle.-powiedziała stanowczo Shopie.
Bella :Dobra może nie jest tak bardzo źle , bo w szkole idzie nam jak idzie ...Ale mi chodzi o moje życie.Ono nie jest takie piękne i kolorowe. Ono jest szare i zamglone.Zrozum mnie . Ja nie mam mamy , a ojca już 4 lata nie widziałam .On nawet nie wie , że moja mama zmarła , on myśli że wszystko jest okey . Jak w ogóle o nas myśl .Zrozum mnie proszę cię ja zostałam sama.
Shopie: Nie zostałaś sama , nie mów tak .Jestem z tobą , Mick też jest z tobą .
Bella:Nie Mick nie jest ze mną ...- Odparła
Shopie: Co ? Jak to ? Dlaczego tak uważasz ?
Bella : Shopie czy ty tego nie widzisz ? Nie widzisz tego , że on jest zapatrzony w Rebbece ...Proszę cię taki przyjaciel , ja nie wiem jak ja go mogę znać . J mam takie przypuszczenia , że oni się spotykają , bo ich często razem widziałam. Ale miałam na to wyjebane.Ale teraz tak nie dam rady .
Shopie: Też ich widziałam kilka razy , to było dziwne ...Ale udawałam , że go nie widzę.
Bella: Dobra to jest odpowiedni moment ...: Shopie ja ci muszę coś powiedzieć .
Shopie: Mów , możesz mi powiedzieć wszystko .
Bella; Ja , ja -zaczęłam się jąkać ..
Shopie: No mów , nie trzymaj mnie w nie pewności.
Bella : Ja się wyprowadzam.Ja wyjeżdżam do Bradford. Już postanowiłam.Mieszkałam tak 7 lat temu .Z mamą .Wybacz mi ..Musze tam jechać . Musze tam wrócić.
Shopie: Wybaczam ci . Ale obiecaj , zawsze i na zawsze razem .
Bella : Obiecuję.Wpadaj do mnie , kiedy tylko chcesz.Kocham cię siostrzyczko ....Dobra ale ja muszę już iść , się pakować. Muszę to zrobić bo muszę jechać autem . A dużo mi to zamie czasu.
Bella :Pa , pa -przepraszam nie mogę , jestem bardzo wrażliwa , przepraszam ...I się rozpłynęłam.
Shopie: No już skarbie jest okey ... Zobaczymy się niedługo .Wejdź dzisiaj na skype jak dojedziesz.
Bella: Oczywiście , że wejdę .
I odeszłam. Gdy doszłam do domu , od razu zaczęłam się pakować.Zajęło mi to wszystko 3 godziny.Była 17.Poszłam do łazienki się ubrać , uczesać i na nowo zrobić makijaż , bo ten mi się rozpłynął. Postanowiłam , że ubiorę ten zestaw:<klik> zrobiłam makijaż. na końcu wyprostowałam włosy i wyszłam z łazienki .Musiałam zabrać swoje wszystkie rzeczy.Spakowałam wszystko do samochodu i pojechałam do Bradford.Po 2 godzinach dotarłam na miejsce , do mojego domu.Do mojego prawdziwego domu , w którym mieszkałam przez większość mojego życia...
Zabrałam wszystkie swoje , rzeczy oraz walizki i postawiłam przed domem.Otworzyłam drzwi i wszystko włożyłam do domu.Zaczęłam rozglądać się po domu ...Na dole była kuchnia ,łazienka,pokój , pokój ,salon .. Było tak jak pamiętam Na to miastu u góry był mój pokój , łazienka , garderoba ... To mój świat. Teraz ten dom jest tylko mój .A właśnie muszę odwiedzić panią Malik. Mama się z nią przyjaźniła.Ja na to miast przyjaźniłam się z jej synem Zayn'em.Chyba tak.Wiec poszłam.
Po 2 minutach doszłam do domu Malików.Wow ale to już nie był dom. To była ogromna willa.Zadzwoniłam do drzwi i otworzył mi....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
No jak na razie koniec ... ;] 1 rozdział mam za sobą ;D Nawet wyszedł .. ;D Ciekawe jak pójdzie z innymi xX Pozdrawiam ;D Wiktoria ;**
Chciałam bym 5 komentarzy tylko 5 ;]] W tedy pojawi się 2 rozdział... ;*
Bella ja wiem , jest ciężko , jest cholernie ciężko , ale jakoś dajemy radę nie jet tak bardzo źle.-powiedziała stanowczo Shopie.
Bella :Dobra może nie jest tak bardzo źle , bo w szkole idzie nam jak idzie ...Ale mi chodzi o moje życie.Ono nie jest takie piękne i kolorowe. Ono jest szare i zamglone.Zrozum mnie . Ja nie mam mamy , a ojca już 4 lata nie widziałam .On nawet nie wie , że moja mama zmarła , on myśli że wszystko jest okey . Jak w ogóle o nas myśl .Zrozum mnie proszę cię ja zostałam sama.
Shopie: Nie zostałaś sama , nie mów tak .Jestem z tobą , Mick też jest z tobą .
Bella:Nie Mick nie jest ze mną ...- Odparła
Shopie: Co ? Jak to ? Dlaczego tak uważasz ?
Bella : Shopie czy ty tego nie widzisz ? Nie widzisz tego , że on jest zapatrzony w Rebbece ...Proszę cię taki przyjaciel , ja nie wiem jak ja go mogę znać . J mam takie przypuszczenia , że oni się spotykają , bo ich często razem widziałam. Ale miałam na to wyjebane.Ale teraz tak nie dam rady .
Shopie: Też ich widziałam kilka razy , to było dziwne ...Ale udawałam , że go nie widzę.
Bella: Dobra to jest odpowiedni moment ...: Shopie ja ci muszę coś powiedzieć .
Shopie: Mów , możesz mi powiedzieć wszystko .
Bella; Ja , ja -zaczęłam się jąkać ..
Shopie: No mów , nie trzymaj mnie w nie pewności.
Bella : Ja się wyprowadzam.Ja wyjeżdżam do Bradford. Już postanowiłam.Mieszkałam tak 7 lat temu .Z mamą .Wybacz mi ..Musze tam jechać . Musze tam wrócić.
Shopie: Wybaczam ci . Ale obiecaj , zawsze i na zawsze razem .
Bella : Obiecuję.Wpadaj do mnie , kiedy tylko chcesz.Kocham cię siostrzyczko ....Dobra ale ja muszę już iść , się pakować. Muszę to zrobić bo muszę jechać autem . A dużo mi to zamie czasu.
Bella :Pa , pa -przepraszam nie mogę , jestem bardzo wrażliwa , przepraszam ...I się rozpłynęłam.
Shopie: No już skarbie jest okey ... Zobaczymy się niedługo .Wejdź dzisiaj na skype jak dojedziesz.
Bella: Oczywiście , że wejdę .
I odeszłam. Gdy doszłam do domu , od razu zaczęłam się pakować.Zajęło mi to wszystko 3 godziny.Była 17.Poszłam do łazienki się ubrać , uczesać i na nowo zrobić makijaż , bo ten mi się rozpłynął. Postanowiłam , że ubiorę ten zestaw:<klik> zrobiłam makijaż. na końcu wyprostowałam włosy i wyszłam z łazienki .Musiałam zabrać swoje wszystkie rzeczy.Spakowałam wszystko do samochodu i pojechałam do Bradford.Po 2 godzinach dotarłam na miejsce , do mojego domu.Do mojego prawdziwego domu , w którym mieszkałam przez większość mojego życia...
Zabrałam wszystkie swoje , rzeczy oraz walizki i postawiłam przed domem.Otworzyłam drzwi i wszystko włożyłam do domu.Zaczęłam rozglądać się po domu ...Na dole była kuchnia ,łazienka,pokój , pokój ,salon .. Było tak jak pamiętam Na to miastu u góry był mój pokój , łazienka , garderoba ... To mój świat. Teraz ten dom jest tylko mój .A właśnie muszę odwiedzić panią Malik. Mama się z nią przyjaźniła.Ja na to miast przyjaźniłam się z jej synem Zayn'em.Chyba tak.Wiec poszłam.
Po 2 minutach doszłam do domu Malików.Wow ale to już nie był dom. To była ogromna willa.Zadzwoniłam do drzwi i otworzył mi....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
No jak na razie koniec ... ;] 1 rozdział mam za sobą ;D Nawet wyszedł .. ;D Ciekawe jak pójdzie z innymi xX Pozdrawiam ;D Wiktoria ;**
Chciałam bym 5 komentarzy tylko 5 ;]] W tedy pojawi się 2 rozdział... ;*
Prolog
Życie nie jest takie wspaniałe jak nam się wydajnie . Wszystko nie jest takie cudowne jak wygląda.Może skrywamy to w sobie , ale tylko my wiemy jak jest na prawdę.Tylko my znamy tą prawdę i nie chcemy się nią z nikim dzielić.Zachowujemy ją dla siebie i dla jednej bliskiej osoby.Razem dajemy radę. Dajemy radę iść przez to życie , nie zważamy na błędy jakie popełniamy , po prostu idziemy i się nie zatrzymujemy , nie upadamy.Zawsze na zawsze razem.
Bella & Shopie
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Przepraszam za taki krótki prolog , ale nie wiedziałam co wymyślić , pomyślałam , że jak to prolog to może być taki krótki ... Myślę że jeszcze dzisiaj pojawi się 1 rozdział , ale nie obiecuję , nie jestem tego pewna. ... Pozdrawiam --> Wasza Wiktoria ;* Chciała bym prosić o 5 komentarzy pod prologiem ;33 xX Dziękuje jeszcze raz za odwiedzanie mojego bloga ;33
Bella & Shopie
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Przepraszam za taki krótki prolog , ale nie wiedziałam co wymyślić , pomyślałam , że jak to prolog to może być taki krótki ... Myślę że jeszcze dzisiaj pojawi się 1 rozdział , ale nie obiecuję , nie jestem tego pewna. ... Pozdrawiam --> Wasza Wiktoria ;* Chciała bym prosić o 5 komentarzy pod prologiem ;33 xX Dziękuje jeszcze raz za odwiedzanie mojego bloga ;33
niedziela, 26 sierpnia 2012
Bohaterowie
Bella
Bella Colins- Mieszka w Londynie.Ma 17 lat. Jest nieśmiała i często zamyka się w sobie.Jest bardzo wrażliwa .Rok temu straciła mamę w wypadku samochodowym.W tedy bardzo się załamała. W tedy wpadła w nałóg , jest uzależniona od papierosów , narkotyków i alkoholu. Jedynej osobie której ufa i zwierza się z wszystkiego jest Shopie jej najlepsza przyjaciółka.Ma też przyjaciela ale on jest z innego świata , sądzi że on nie umie jej zrozumieć dlatego razem z Shopie trzymają w tajemnicy.
Shopie
Mike
Rebbeca
Rebecca Carter -Ma 17 lat. Chodzi do klasy razem z Bellą i Shopie. Jednak ona ich nienawidzi .Zawsze musi być najlepsza .Jest strasznie bogata.Podoba jej się Mick .Robi wszystko aby być z nim .
One Direction
Od lewej : Zayn Malik , Niall Horan ,Harry Styles , Louis Tomlinson , Lima Payne .
Paul Colins -Ojciec Belli.Nie utrzymuje z nią kontaktów od kiedy rozwiódł się z jej mamą.
Powitanie ;)
Cześć .
Jestem Wiktoria i od dzisiaj zaczynam prowadzić bloga. mam nadzieję , że będzie on się wam podobał ... ;) Liczę na komentarze i odwiedzanie go ;) xX
Pozdrawiam was ciepło xX -Wasza Wiktoria ;**
Jestem Wiktoria i od dzisiaj zaczynam prowadzić bloga. mam nadzieję , że będzie on się wam podobał ... ;) Liczę na komentarze i odwiedzanie go ;) xX
Pozdrawiam was ciepło xX -Wasza Wiktoria ;**
Subskrybuj:
Posty (Atom)